Czym jest dekonstrukcja? | Sandman
Вставка
- Опубліковано 9 вер 2024
- Komiks Neila Gaimana to nie tylko pasjonująca lektura sama w sobie, ale również modelowy przykład postmodernistycznej dekonstrukcji.
Blog: mistycyzmpopkul...
Fanpage: / mistycyzmpopkulturowy
Twitter: / mistpopk
Patronite: patronite.pl/m...
Transkrypcja: mistycyzmpopkul...
Kierowniku, będę szczery.
Świetny materiał, pozdrawiam.
Powiem szczerze, swoimi wideoesejami zmieniłeś mój zatwardziąły prawicowy punkt widzenia. Dzięki mistrzu za twoje materiały.
Pewnie zapamiętałbym więcej z tego filmiku, ale przeglądanie galerii zdjęć z Derridą było bardzo absorbujące XD Kurde, jaki on fotogeniczny!
Misty, your filologia polska is showing.
Świetny film, bardzo dziękuję za ten materiał. Otwiera oczy, ale przede wszystkim daje do myślenia, aż się chce wiedzieć więcej na ten temat i zacząć samemu wyszukiwać tego typu smaczków w komiksach.
bardzo proszę o wiecej materiałów o postmodernizmie :)
Większość materiałów na moim kanale opowiada o postmodernizmie (albo lewicowej teorii), polecam wideoeseje o hauntologii, esencjalizmie, symulakrach i śmierci autora - to pojęcia ściśle powiązane z pm.
Dzięki piękne! Przejrzyście opisane. Idę rekonstruować ;-)
Spoko te Twoje eseje. Drobna uwaga: warto sprawdzać wymowę nazwisk zamiast iść na czuja. Ferdinand de Saussure czyta się z grubsza "de sosjir" :)
dzieki zainspirowales mnie do poglebienia tematu dekonstrukcji
Genialne :-) Dzięki wielkie!
Super gościu fajowe treści
Wiem, że ten trykot w tle miał robić klimat, ale strasznie irytuje. Poza tym - świetny materiał. Więcej Sandmana poproszę :)
dopóki nie przeczytałem nie słyszałem go, ale faktycznie, jak tylko usłyszałem to miałem pytanie, dlaczego, przecież był na początku ten dźwięk i wystarczy, ale jako wypełnienie tła jest też ok, tylko może nieco ciszej.
Dobry wykład. Choć Sandmana nie znam, ale skojarzył mi się raczej z niemieckim Sandmannem, czyli Piaskunem/ piaskowym człowieczkiem E.T.A. Hoffmanna czy bajką o Piaskowym Dziadku. :)
Świetny odcinek ;)
Kiedy jesteś nerdem, który przez słowo "dekonstrukcja" rozumie zdolność do rozbrajania rzeczy na mniejsze rzeczy
liczby to także abstrakcje. Matematyka sama w sobie operuje wyłącznie na abstrakcji.
tak, ale matematyka polega jedynie na rozumowym wyciąganiu wniosków z ustalonych już tautologii. Jest wiedzą aprioryczną i matematyków nie interesuje inny rodzaj poznania lub wątpienie.
Szybkie pytanie, czy undertale jest przykładem dekonstrukcji koncepcji jRPG? Chociażby fakt, że sklepikarz nie chce skupować gratów i nie ma pojęcia czemu miałby to robić, gdzie ta mechanika w jrpgach to podstawa ekonomii gry
Jak odróżnić dekonstrukcje od rekonstrukcji?
Może pan mi wyjaśni dlaczego jabłko wymawia się japko 😂
tak jak Green Gartside spiewal, "I'm in love with a Jacques Derrida..."
Ja rano: a odświeżę sobie ten esej o dekonstrukcji, bo dobry był a już zapomniałem szczegółów
Ja wieczorem (czytając teksty na studia): Ferdinand de Saussure? Hmm... Skąd ja kojarzę to nazwisko...?
Czy widział ktoś serial netflixa i poleca włączyć?
Ścisłowcy mają jeszcze jedną przewagę nad humanistami za nimi idzie po prostu hajs........
Z tego, co zrozumiałem w strukturalizmie chodzi o to, że struktura daje słowom znaczenie, czyli relacje między słowami. Dekonstrukcja to rozbijanie binarnych opozycji, czyli co? Nie do końca, o ile w ogóle, rozumiem tą dekonstrukcję.
Dekonstrukcja to zauważanie, że te struktury są umowne i opierają się na subiektywnych założeniach, takich jak tradycja, historia, indywidualne rozumienie świata.
Jak przywołany przeze mnie przykład "ogień i woda", które uznawane są za przeciwieństwa. Ale nie dlatego, że są "obiektywnie" sobie przeciwne, tylko dlatego, że w naszej kulturze i tradycji utarło się, by traktować je w taki sposób.
Dekonstrukcja to rozumienie, że struktury są umowne.
Może trochę nie na temat ale jestem ciekaw co humanista taki jak ty sądzi o aferze Sokala?
Uważam, że wiele osób bez znajomości szerszego kontekstu sprawy wykazuje dość sporo niezrozumienia w temacie.
Dla precyzji: W 1996 roku fizyk Alan Sokal napisał artykuł o postmodernizmie i wysłał go do czasopisma naukowego "Social Text". Redakcja opublikowała ten tekst, po czym Sokal ujawnił, że artykuł był umyślnie nonsensowny, wypełniony niespójnym żargonem i otwarcie nielogicznymi tezami.
Ten incydent często przywoływany jest przez osoby niechętne postmodernizmowi jako "dowód" na szarlatanerię i obiektywny bezsens tej dziedziny filozofii.
Okej, odpakujmy to. Po pierwsze, w tamtym czasie "Social Text" był czasopismem nieprzeprowadzającym recenzji naukowej nadsyłanych tekstów. Redakcja opublikowała artykuł bez wcześniejszego procesu selekcji, który spełniałby standardy akademickie. Cała ta sytuacja więcej mówi o ówczesnym poziomie redakcji czasopisma niż cokolwiek o postmodernizmie.
Możemy to porównać z niedawną (2017 rok), identyczną sytuacją, w której trzy akademickie pisma opublikowały podesłany artykuł naukowy stanowiący przeredagowane hasło z Wikipedii o mitochondriach, w którym słowo "mitochondria" podmieniono na "midichloriany" i dodano cytat o tragedii Dartha Plagieusa. Ta prowokacja naukowa miała na celu ukazanie, w jaki sposób niskonakładowe tworzone jedynie celem pozyskania dotacji czasopisma akademickie nie spełniają standardów naukowych.
Nie wydaje mi się, by ktokolwiek poważny traktował to jako dowód na "zniszczenie" dziedziny biologii albo obnażenie jej bezsensowności.
@@MistyPop tak, nauki przyrodnicze mają problem z tzw. Predatory journals które publikują jak leci wszystko, jeśli tylko dostaną pieniądze. Nie znam specyfiki nauk humanistycznych ale jestem w stanie sobie wyobrazić, że dotyka ich ten sam problem. Tylko że w modnych bzdurach omawiane są prace (podobno)uznanych i poważnych myślicieli postmodernistycznych. Znam tą sprawę tylko z tego jednego źródła dlatego jestem ciekaw na ile rzeczywiście postmodernizm wygląda tak jak przedstawia go ta książka.
"Modne bzdury" Sokala (i Bricmonta) mają prowokacyjny tytuł, ale warto zwrócić uwagę na to, że w całości poświęcone jednej, bardzo wąskiej tendencji (nadużywanie naukowych metafor bez właściwego ich zrozumienia) wykazywanej przez wielu kompletnie różnych od siebie postmodernistów. Nie jest to krytyka postmodernizmu per se, tylko nawyku paru filozofów, który - wyobrażam sobie - musi nieźle drażnić ścisłowców ;)
Według mnie o ile jest to przestrzeń na rzeczową dyskusję, o tyle fakt, że prowokacja Sokala do dziś przywołana jest niemal wyłącznie w atmosferze skandalu sprawia, że ta dyskusja się nie odbywa. A szkoda. Nawet Derrida, pytany o całą tę sprawę, lamentował, że dość interesujący dyskurs został zarżnięty przez medialne usensacyjnienie całej sytuacji.
Tu moja dekonstrukcja (choć nie nazwałem tego tak) warstwy tekstowej piosenki "Tam na błoniu" ua-cam.com/video/u78Z5Xb0464/v-deo.html
ale ja lubię ciężkie