040 ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΣΤΗΝ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ (ΑΓΑΠΗ - ΠΙΣΤΗ)

Поділитися
Вставка
  • Опубліковано 25 тра 2024
  • ΑΓΑΠΗ - ΠΙΣΤΗ
    1. Για να μπορέσουμε να ομολογήσουμε τον Θεό, θα πρέπει να είμαστε ομόψυχοι και να έχουμε πνεύμα ομόνοιας. Για να πετύχουμε όμως αυτό, θα πρέπει να έχουμε αγάπη μεταξύ μας· και για την επίτευξη της αγάπης, μας έδωσε προηγουμένως ο ιερέας την ειρήνη του Χριστού.
    2. Ο ασπασμός της αγάπης (τώρα γίνεται μεταξύ των λειτουργών στο ιερό βήμα) δεν πρέπει να γίνεται εθιμοτυπικά, αλλά να είναι η λειτουργική έκφραση της εμπειρίας της αγάπης.
    3. Η ένωσή μας με τον Θεό Λόγο, αλλά και μεταξύ μας, εκδηλώνεται με τον λειτουργικό ασπασμό, που είναι η φανέρωση της αγάπης αυτής. Αυτό μας κάνει ικανούς να γίνουμε όλοι οι Πιστοί ένα σώμα, ενωμένοι με το Σώμα του Χριστού.
    4. Πρέπει να υπάρχει ταυτότητα αγάπης, ομόνοιας και ομοφροσύνης και αυτήν εκφράζει η προτροπή του διακόνου “αγαπήσωμεν αλλήλους”. Τότε θα μπορέσουμε να ομολογήσουμε “Τριάδα ομοούσιον και αχώριστον”.
    5. Η ενότητα αυτή και η ταυτότητα της πίστεως, προδιαγράφουν την ομόνοια όλων που θα κυριαρχεί μεταξύ τους στην άλλη ζωή, κατά την αποκάλυψη των μελλόντων αγαθών...
    6. Μέσα στην Θεία Λειτουργία η ύλη καθαγιάζεται και η σάρκα γίνεται πνευματική. Τα χείλη (που είναι η είσοδος του σωματικού ναού μας) και που αποδίδουν τον ασπασμό, τα ίδια αυτά χείλη υποδέχονται την είσοδο του μεγάλου Βασιλέως Χριστού διά της θείας Κοινωνίας.
    7. Όσοι δεν έχουν την πίστη της μίας, αγίας, καθολικής και αποστολικής Εκκλησίας, δεν μπορούν να μετάσχουν στην θεία Ευχαριστία, γι’ αυτό και ύστερα από την απόλυση των Κατηχουμένων έκλιναν οι πύλες του Ναού.
    8. “Τας θύρας, τας θύρας” και το “στώμεν καλώς, στώμεν μετά φόβου”, είναι η σημερινή εκφώνηση του διακόνου, που προειδοποιεί ώστε κανείς άπιστος ή αιρετικός ή αμύητος να εισέλθει στην θεία Λατρεία.
    9. Αλλά και εμείς ας κλείνουμε “τας θύρας” των αισθήσεών μας και ας απομακρύνουμε τον νου μας από κάθε γήινους και εμπαθείς λογισμούς. Το κλείσιμο του Ναού την ώρα της αγίας Αναφοράς, φανερώνει αφενός την παροδικότητα των υλικών πραγμάτων του κόσμου τούτου, και αφετέρου την είσοδο των Πιστών στον νοητό κόσμο, στον νυμφικό θάλαμο του Χριστού.
    10. Η απαγγελία του συμβόλου της Πίστεως, είναι η απάντηση της Εκκλησίας στο μέγα γεγονός της σαρκώσεως του Θεού Λόγου και της Θείας Οικονομίας εν γένει, για την σωτηρία του ανθρωπίνου γένους. Το Σύμβολο της Πίστεως είναι η απαρίθμηση των δωρεών του Θεού, αφενός, και αφετέρου η ευχαριστήρια ομολογία του ανθρώπου προς τον Θεό, για τις δωρεές αυτές.
    11. Απέναντι στα δώρα που μας προσφέρει ο Κύριος, το πανάγιο Του Σώμα και τον τίμιο Του Αίμα, εμείς τίποτε άλλο δεν μπορούμε να Του προσφέρουμε, αλλ’ ούτε και μας ζητείται, παρά η ομολογία αυτή της Πίστεως και παράλληλα η ευχαριστία για όσα ο Θεός έκανε για την δική μας σωτηρία.
    12. Η ορθή Πίστη, μαζί με την αγάπη, είναι απαραίτητες προϋποθέσεις για την τέλεση του ευχαριστιακού Μυστηρίου.
    13. Το Σύμβολο της Πίστεως προδηλώνει την ευχαριστία που θα κάνουμε όλοι μαζί οι Πιστοί στην άλλη ζωή, την οποία και θα προσφέρουμε στο αιώνιο δείπνο της Βασιλείας. Θα είναι η απόδειξη της αγάπης μας ως απάντηση στην αγάπη Του και η απόδειξη ότι η αγάπη Του προς εμάς δεν έμεινε χωρίς αποτέλεσμα.

КОМЕНТАРІ •