Wielkie jest na czary zapotrzebowanie W czasach niespokojnych królestwa bez stosów. Wierzy w nie lud prosty, wierzą pretorianie Rymując formuły na odmianę losu I na pozbywanie się Strapień i osób. Ulep kukłę wroga twego Podobieństwa niechybnego, Na niej szpilą jego imię Wypisz wraz z imieniem Złego. Zaczem nocą spal w kominie A w męczarniach wróg twój zginie. Szpila z brązu, pszczeli wosk I uwolnisz się od trosk. Słychać z ust dostojnych hasła i zaklęcia, Goreją złe oczy rzucając uroki A zauroczeni nie mają pojęcia Że już ostateczne zapadły wyroki, Ścięty łeb kurczęcia A ciało - w podskoki. Weź wisielca język suchy, Krew nieczystą polatuchy I w miedzianym trzyj moździerzu. Dodaj wino mszalne z kruchty, Uczyń napar, wypij świeży, A świat w słowa twe uwierzy. Język trupa, kurwy śluz, A, co powiesz - to już mus. Płyną ulicami magiczne opary, Chodzą prostaczkowie szczęściem oczadzeni, Zgrzytają zębami ofiary niewiary, Że w tej kuchni własnej nie piekły pieczeni. Cuda to, czy czary, Że się świat odmienił? Grosz ostatni żebrakowi Zabierz, daj czarownikowi I się brzmieniem zaklęć odurz Zaczem głowę workiem owiń I z wysokich rzuć się schodów To nie zaznasz więcej głodu. Jak nie wierzysz - to się módl, Cóż jest w końcu - ziemski głód?
Wielkie jest na czary zapotrzebowanie
W czasach niespokojnych królestwa bez stosów.
Wierzy w nie lud prosty, wierzą pretorianie
Rymując formuły na odmianę losu
I na pozbywanie się
Strapień i osób.
Ulep kukłę wroga twego
Podobieństwa niechybnego,
Na niej szpilą jego imię
Wypisz wraz z imieniem Złego.
Zaczem nocą spal w kominie
A w męczarniach wróg twój zginie.
Szpila z brązu, pszczeli wosk
I uwolnisz się od trosk.
Słychać z ust dostojnych hasła i zaklęcia,
Goreją złe oczy rzucając uroki
A zauroczeni nie mają pojęcia
Że już ostateczne zapadły wyroki,
Ścięty łeb kurczęcia
A ciało - w podskoki.
Weź wisielca język suchy,
Krew nieczystą polatuchy
I w miedzianym trzyj moździerzu.
Dodaj wino mszalne z kruchty,
Uczyń napar, wypij świeży,
A świat w słowa twe uwierzy.
Język trupa, kurwy śluz,
A, co powiesz - to już mus.
Płyną ulicami magiczne opary,
Chodzą prostaczkowie szczęściem oczadzeni,
Zgrzytają zębami ofiary niewiary,
Że w tej kuchni własnej nie piekły pieczeni.
Cuda to, czy czary,
Że się świat odmienił?
Grosz ostatni żebrakowi
Zabierz, daj czarownikowi
I się brzmieniem zaklęć odurz
Zaczem głowę workiem owiń
I z wysokich rzuć się schodów
To nie zaznasz więcej głodu.
Jak nie wierzysz - to się módl,
Cóż jest w końcu - ziemski głód?
Kto śpiewa z Kaczmarskim??? Łapiński czy Gintrowski??
Łapiński
Niezbyt wysilał się Gintrowski, Nazbyt wysilał się Łapiński
@@marcinswitala
Taaaaaak. Jacek był nie tylko wybitnie utalentowany, ale także zwyczajnie, po ludzku - sprawiedliwy.
Kto od CW24?
co to?