@@anchalikal.8899 ibuibjibjibjbijibjbijibjbijbijibjibjbijibjbijibjibjbijbijibjbijibjibjibjbijbijibjbijibjibjibjibjibjibjibjibjibjbijibjibjbjibjibjibjbijibjbjbijbjibjibjibjibjibjbijbijibjbjibjibjibjibjbijibjibjbijibjibjbjbijibjbjibjibjbijibjibjbijibjbijbjbjibjibjibjibjibjibjibjbjbjbjbijibjibjibjibjibjbjibjibjbjibjbjibibjibjbjibbijbijbjbjbjbjbjbijibjibjibjibjbjibjbijbijbjbjbjbijbjbjibjibjibjbijibjibjibjbijibjbijbjibjibjbijbijbjbijibjbijbijbjbjbijbjibjbijibjbijbijbijbjbijbijbijbijibjbijbjbijibjbjbijbijibjbjbijibjbijbjbijbijbijbjibjibjbjbijbijbijbijbijbjibjbijbijbijbijbijbijbjbijbijbijbjibjibjbijbijbijbijbjibjibjbjbjbijbijbjibjbjibjbjbijbijbijbjbijbjbjibjibjibjibjbijbjibjibjbjibjbjbijbijbijbjbjbijibjibjibjbijbijbjbjibjbijibjbjibjbjbjibjbjbjbijbjbjbjibjbijbjbijbjbjbjbjbijbijbijbijbijbijbjbjbjibjbijbjbjibjbijbjbijbjbjibjbijbjibjbijibjbjbijbjibjbijbijbijbjbijibjbjbjibjbijbjbjbjbjbjibjibjbijbijibjibjbijibjbjbjbjbijbjibjibjbijbjibjbijibjibjbijbjbjbjibjbjbjbjibjbjbjibjbijbjbjbijbijibjbjibjbjibjbjbjibibjbjbjbjibjbjibjibjbijibjibjbjbjibjbjbijbjibjbjbijibjibjibjbjbijibjbjbijbjbijbjbijibjbijbijbijbjbjbjbjbijibjibjbjbijbijbjbjbjbjibjibjbijbjbijbjbjbijbjbijbjbjbijbjbjbjbjbijbijibjbjibjibjbjbijibjbjbjbjbijibjbijbijibjbjbjbjibjbjbijbijbijbjibjbjbjbjibjbijbjbijbjbjbijbjbjibjbjbijbjbjbjibjbjbjbijbjibjbijibjbijibjibjbjbjbjbijbjbjbjbjbjibjibibjbijbijibjibjibjbjibibjibjbjbjbijbijbijibjbijbijbjbijbijbjbijbijibjbijibjbijbjbjibjbijbjbjibjbjbjbjbijbjbjbjbjbjibjbjbijbjibjbjbjbjibjbijibjibjbjbjbijbjbjibibjibjibjbjbjbijibibjbijibjbjbijbijibjbjibjibjbijbjibjibjbijbjbijbjbijbjibjibjbjibjibjbjbijbjbjbjbjibjbijbijbjbjbijbijbijibjbijibjbijbijbijibjbjbjbijibjbjibjbjbijbijbijibjbjbjibjbjbjbijibjbjibjbijbijbjbijbjbjbjibjibjbjbjbjibibjibjbjbjbjbijbijibjbjbjibjbjbjbijbijibjibjibjbjibjbjbijbjbijbijbjbjbjibjbjibjbjibjbijbjibjbjbijbijbijbjibjibjbjbijbjbjbijbjbijibjbjibjbjbjibjibjibjbjbjibjbijbjbjbjbjbjbjbjbijbijbijbjibjbjbijibjbjbijbjibibjbijbijbijbjbjbjibjbijbjbjbjbjbjbjbijbijbjbjbjbjibjbijibjbjbijbjbjibjibjbjbjbijbjibjbijbjibjbijbjibjbjibjibjbjibjbjbjibjbjbjbijbjbjbjbjbijbjbjbjibjbijbjbijibjbjbijbjbjbijbijibjibjibjbjibjbjbjbjbjbjibjbjibjibjbjbijibjibjbjbijbjbijbijbjbjbjbjbjbjbjbijbijbjbijbjibjbijbjibjbijibjbjbijbijbjibjbjibjbjbjbijbijibjbjbjbjibbijibjbjbijbjbjbijbjbjibjbjbjibjbijbijbjbjbjbjbjbjbijbjbijbijbjbijbijbijbijbjbjbjbijbjibbijbijbijbijbjibjbijbjbjbjbijbjbjbjbjbijbjbijibjbijbijbijbjbijbijibjbjbjbijbjbijibjbjbijbjibjbjbjbjbjbjbjbijbijbjbjbjibjbjibjbijbjbjbijbijibjbijbjbjbijbjbijbjbjbjbjbjbjbjbijbjbjbjibjbjbjibjbjibjbijibjbjbjbijbijibjbjibjibjibjibjbijbjbjbijibjbijibjbjbjbijbijbjbijbjbjibjibjbjbijbjbijbijbijbijbijibjbjbijibjbjibjbijbjibjbjbijibjibjbjbijbjbijbjibjibjbjbjibjbijbjbjbijibjbijbjbjbijbijbjbjbjbijbijbijbjbjibjbijbijbijbjibjbjbjibjibjbijbjbjibjibjbijibjbjbijibjbijbijbijbjibjbjbjibjbjbijbjibjibjbjbijbijbjbjibjbjbijbjbjbijbijbjbijbijbijbijbjbjbijbjbjibjibjbjbjbijibjbjbjbjibjbjbjibjibjbijbijibjbijbijibjbjbjbijbjbijibjbjbjbjbijbijibjbjibjibjibjbjbjibjibjbjbjibjbijbijbjbjibjibjbjbijbjibjibjibjibjbijbijbjibbijbijbijbjibibjbijbijbjbijbijbijbjibjbijbjibjibjbijibjbjbjibjibjbijibjbjbijibjibjbijibibjbjbijbjbijbijbjibjbijbjibjibjbijbjbjibjbijibjbjbjbjbjbijbijbjibjbjbjibjbjibjbjbijbjibjibjbijibjbjbijibjibjbijbijbijbjbjbijbjbijbjibjibjbjibjbijbjbjibjbjbjbjibjbijibjbijibjbijbjbijbijibjbijbijbijbjbjibjbijbijbjbjbijbijibjbjibjibjbjibjbjbjibjbjibjbjbjbjbjbijibjibjibjbijbjibjibjibjibjibjibjbjbjbijibjbijibibjibbijibjibjibjbijbjbijbijbjibjibjbjbijbjbijbijbjbijbijibjibjbjbjbjibbijbijbijbijbjbijbjbijibjibjbijbijbjbjibjibjbijbijbjbjbjibjbjbijbjibjibjbijibjbjbijbjbijibjbijibjbjbijibjbijibjibjbjibjbijbijbjibjibjibjbijibjibjibjibjibjbjbijibjbijbjibjbjbijbijbjbijbjbijibjibjbijbijbjbjibjibjbjbjbijbijibjbjbjibjibjibjbijbijibjibjbijibjibjbijbjbjibjbjbjbijbjibjibjbijbjbjbjbjbjbjbjibjibjbijbijibjbijbijbijbijbjbjibjibjbjbjbjbijbijbijbjbjbijibjbjbijbjbijbijbijbjbijbjibjbjbijbjbjbjbjbijbjibjbijbijbijibjbjibjbjibjbijbijibjbijbjbjbijbijibjbijibjbjibjbjibjibjbjibjbjibjbijbjbjibjbijbijbjibjbjbijbijbjibjbijbijbjbijbijbijibjbijibjbijbjibjibjibjibjibjbijbijbijibjbijbjbijbijibjibjbjbijibjbijbjbijbjbijbijibjibjibjibjibjbjibjibjibjbjibjbijibjibjbijbjbjbijibjibjbijbjbijibjbijbijbjbjbjibjbjbjibjibjbjbijbjbjbjbjbijibjbjbijbjbjbjbjbijbjbjbijbjbijbjbijibjbjibibjbijbjibjbijbjbjibjbjbjbjbjbjbjbijbijbjbijibjbijbjibjbjbjbijbjibjbjibjibjibbijbijbjbijbjibjibjbijbjbjbjbjbijbjbjbjbjbjbijbjbijibjbijibjbijbjbjbjbijibbijbjibjbjibjbjibjbjbjbjbjbjbjbijibjibjbjbjibjbjbjibjibjbijibjbjbjibjbjbjbjbijibjbjbjibjbijbjbijbjbijibjbijbjbjbjbjibjbjibjbjbjbjbjibjibjbjbjibjbijbjbjbjbijbijibjibibjibbijbijbijbjbjbjbijbjbjbijbjbjbjbjbjbjbjbjbjbijbjbjbjbjbjbijbjbjbjibjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbijbjbjbjbjbjbjbijbijibjbjbijibjbijibjibjibibjbijibjibjbijbijibjbijbijibjbijbijbijibjbijbjibibjibjbijibjibjbijibjbijbijbijibjbjibjibjbijibjbjibjibjbijbjibjbjibjbijbijibjibjbijbijibjibjibjibjibjbijbijbijibjbjbjbijbjibbijbjibjibjibjbjbjbijibjbijibjbjbjbijibjibjbijbjbijibjbjbijbjbijibjbijbijibjibjibjibjibjbjbijibbijibjibjbijbijbijibjbijibjibjibjbjibjbjbjibjbjbijbijbijbijbijbijbjbijbjbijbjibjbijibjibjbijibjbijbijibjibjbijbijbijibjbijbjbijibjbijbjibjbijbjibjibjbijbijbijbijibjbjbjibjbijibjibjibjbijibbijbijbijibjbjbjibjibjibjibjibjbijibjbijibjbijbijibjbjibjbjbjibjibjbijibjbijibibjibjibjbijibjibjibjibjibjibjbjibjibjibjbjbijbjbijibjibjbijibjibjibjibjibjibjbijibjibjibjibjibjbjibjibjibjibjbijbjbijbijbjibjbjbjbjbjbijbijibjbjibjbijibjbijbjbijibjbjbijibjibjbjbijibjbjbjbjibjibjibjbjbijbijbjibjbjibjibjibjbijibjbjbjibjbijibjbijibjbijibjibjibjbjibjibjbjibjibjibjbjibjibjbijbijibjbijibjibjbjbijbijibjbjibjbijibjibjibjibjibjbijbjbijibjibjibjbijibjbijbjibjibjibjbijbijbjibjbjbjbjibjbijbjbijibjbjbjibjibjbjbjbijbjbjbjbijbijbjbijbijibbijibjbijibjbjbijbjbjbjbijibjibjbjibbijibjbjijibjbjbjibjbijbjbijibjbijbijibjbbijibjibjbijbijbjbjibjbjbijbibjbijbjibjbjbijbijbjibibjbjbjibjbijbijbijbijbijbjbjibjibjbijibjbjbijbjibbijbijbijibjibjibjibjibjibjbjbjbjibibjbijibjbijibjibjbijibjbijbijibjbijbijbijibjibjbijibjibjibjbijbijibibjibjibjibjibjbijbijibjibjibjibjibjbjbijibjbjbijbjbijbjbijibjbijibjbjbijibjbijibjibibjbjbjibjbijbjbijibjbijbjbjibjbijbjbijbijbjbijibjibjbijbijbjbijibjbijibjibjibjbijibjibjibjbjbjbijbijbjbjbijibbijibjbjbijbijibjbjbjbijbjbijbijbijbjbjibjbijibjibbijibjbijbijbijibjbijbjbijbijibjbjbijbjbjibbijibjbijbijbijbjibjbijbijbjbijbijbijbjibjbjbijbibjbijbijbjbjibibjbijbjbijbjbijibjbjbijbjbjbjbijbjbijibjbjbjbijbijbijibjbijibibjibjbjbijbjbjbjbijibjbjbjbjbjibjbjbijibjbjbijbjibjbijbijibjibjbjbjbijibibjibjibjibjbijbijbijibjbijibjbijbijibjbijbijbijbijbijibjibjbjbijbjbjibjibjibjibjbijbijbjibjbijbjbjbijibjbijbijibjbjbijibjbjbjibbijbjbjbjibjibjbijbijbijbijibjibjbijbjbijbijbjbijbijbjibbijbjbjibjbjbjbjbijibjbjibjbjbjibibjbjbijibjbjbjibjbjbjbjbijbijbijbjbjbjbjbijibjbijbjbjbijibjbijbijbijbijbjbjbijbijbijbjbijbijbjbjibjibjibjibjbijibjibjbjbjibjbjbjbjbijibjibjbijibjibjbjbjbijbijbjbjibjbijbijbjbjbijbjbijibjbijbijbjbijbijbijbijbijbjbjibjibjibibjibjbijibjibjbijbijbijbjibjibjibjibjbjibjbjibjibjbjbijbjibjbjbijibjbjbijbjibjbjbjbijibjibjbjibjbjbijibjbjbjbijibjbjbjbjbjbijbijbjibjbjbjbijbijbjbjibjibjbijbijbjbjibjibjibjbijbijibjbijbjbjibjbijbjibjbjbijbjbijibjbjbijibjbijibjbjbijbijbjbjbjbjbijbijibjbijbijbijbjbijibjbjbijbjibjbijbjbijbijbijibjibjbjbjbjbjbjbjibjbjbjbijbjbjibjibjbijbjbijibjbijbijbjbijbjbjbjbjibbijbijbijibibjbjbjibjbijbjibjbijibjibjbjibjbjbjbijbjbjbjbjbjibbijbjibjbjbijibibjibjbjbjibbijbijibjbijbjbjbijibjbijbijbijbijibjbjbjibjbjbijibjibjbjbijbijbjbijbijbjibjbijbijbijbjbjbjibjbjbjbjibjbjibjbjbjbijbjbjbjbjbjibjibjbijibjbjbjibjbijbjibjbijibjbjibjbijibjibjbijibjbijbijbjibjbjbjbjbjbijbjibjbijibjbijbijibjibjbjibjbijbijibjibjbjibibjibjibjbijbjibjbjbjbjbjbjbijibjbjbjibjbjbijbijibjibjbjbijibjibjbjbjbjbjbijbjbjbjbjbijbjbjibjbjbjibjbijbjbjbjibjbijbjbjbjibjbjbjibjbjbjbjbjbjbijbjbijibjbijbjbijibjbjbjibjbjibjibjbjbbijibjbjbjbjbjbjbijbjbjibjbijbjbjbjbjbjbjbbijbjbjibjbijbjbjbijbjibjbjbjbjbjibjibjbjbjbjbjbjbjbjbjibjibjibjbjibjbjbjbjbjbjbjbijbjbijbjbjibjbjbijibjbijbijbijbijbijibjbbijbjbjbjbjbjibjbjbijbjibjibjbijbijbjbjbjbjbjibjibjbjbjibjibjbjbijbjbijbjbjbjbjbjbijbjbijbbijibjbjbjibjbjbjibjbjbjibjbibjbjbjbjbjibjbjibjbjbijbijibjibjbijbjbjbjbjbjibjbjbjbibjibjbjbjbjbjbjbjbjbjibjbjbjibjbjbibjbijbjbjibjbjbjbjbjbjbijbjibjbjbjbijbijbibjibjbjbjbjbjibjbijibjbjbjbjibjbjbjbjbjbjbjbijbjbijibjibjibjbjbijbjbjbijbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjibjbjbjbjbijbijbjibjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbijibjbijbijbjbjbjbjbjbjbijbjibjbjbjbjbijbjbijibjbjbjibjbijbjibibjbjibjbjibjbjbijibjibjbjbijbjbjbjbjbjbijbjbijibjbjbjibjbjbjbjbjibjbjbjbjbijbjbjbjbjbjbjbibjbibjibjbijibjbjbijibjbjbjbjbjibjbjbjbjbjibjbjibbijbjibbijbjibjbjibjbjibjbjbjbjbjbbijbijbjbijbjibjbjbjbjbijbijbjbijibjbijbjbjbjbijbjbjbjbjbjbjibjbjbjbjbjbjbjbjbijbjbjbijbjbjbjbjbjbijbjbjibjbjbjbjbjbjbijbjibjbjbjbijbjbjibjbijbjbjibjbjbjbjbjbijbjbjbjbjbjbijbjbjibjbjbjbjbjbjibjbjbbijibjbjbijbjbjbjbjbjbjbjbjibjbijbjbijbjbjbjbjbjbjbibjbjibbijbjibjbjbijbjbjbjbbijbjbjbijbjbjbijbjbjbjbjibjibjbijbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjibjbjbijbjbjbjbjbjbjibjbibjbjbjibjbjibjbjbibjbbijibjbijbijbjbjbibjbijbijbjbijbjbjbjbjbijbjbjbjbjbjibjibjbjbibjibjbjbijibjibjbijbibjbjbibjbjbjbbijbjbjbjbjbibjibjbjbjbjibjbijbibjbjbjbjbjbjbjbjbjbjibjbjbjbjbijbjbijibjbjbjbjibjbijbjbjbjbibjbjbjbjbjbjbjbjbjbijbjbjbjbjbjbjbjbjibjbjbjbjbjbjbijbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbijibjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbibjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbbijibjbjbjbjbjbjbjbijbjbjbibjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjibjbjbjibjbjbjbbijbjibjibjbjbjbjbjbibibjbbijbjbjbjbjbijbjbjbijibjbjbjbjbjbjbjbjbjbijbjbjbjbijbjibjbjbjbjbjbjibjbjbjbjbjbjbjbijbjbjbjbibjbjbjibjbjbjbjbjbjbjbibjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjibjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbibjbjbjibjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbijbjbjbjbjibjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbibjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbijibjbijbjbijbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbijbjbjbjbjbjibjbjbjbjbjbii i bii i
ชอบช่วงนี้มากๆๆๆ ทำให้ได้รู้จักในอีกมุมหนึ่งของ Influencer ต่างๆ ซึ่งมีอีกมุมที่คนภายนอกอาจจะไม่ได้เห็น แต่ก็ใช่เขาจะไม่มีมุม Dark Side หรือมุมอ่อนแอต่างๆ
ใครบอกพิมฐาพูดไม่รู้เรื่อง นี่คือพูดเก่งเลยนะ วิธีการพูด การเล่าเรื่อง ก่อนหน้านี้ก็ติดตามจากช่องเมอาเหมือนกัน แต่พอได้มานั่งคุยแบบจริงๆจังๆแบบนี้ยิ่งชอบเข้าไปใหญ่เลย เล่าเรื่องเก่งน่าฟังด้วย มั่นใจในตัวเองเข้าไว้นะคะะ ❤️
ตอนดูต้นคลิปไม่ได้คิดเลยว่าตอนท้ายคลิปตัวเองจะร้องไห้555555555 ในตอนเป็นเด็กเราก็เคยเป็นคนเก็บรายละเอียดทุกอย่างที่เจอเหมือนกัน ชื่นชมกับต้นไม้ดอกไม้อะไรที่ไม่ได้ยิ่งใหญ่แล้วมีความสุขกับตัวเอง แต่พอโตขึ้นเราเริ่มแคร์กับคนรอบข้างมากเกินไปว่าจะคิดยังไงกับเราจนเราไม่เป็นตัวเอง สนใจแต่คนอื่นจนลืมโฟกัสตัวเอง เราจำอะไรไม่ได้เลย หลุดโฟกัสแบบที่พี่พิมเล่าเลยแต่เราเพิ่งรู้ตัวเมื่อกี้5555555555 อยากขอบคุณพี่พิมที่มาออกคลิปนี้ ขอบคุณช่องที่เชิญพี่พิมมา เราอินกับสิ่งที่พี่เล่ามาก คลิปนี้ทำให้เรารู้สึกตัวว่าเราไม่มีความสุขเพราะอะไร เหมือนเราได้ปลดล็อกมุมมองใหม่ต่อโลกใบนี้ไปอีกหนึ่งเรื่อง ไม่ได้เว่อนะแต่ตอนแรกจะหาอะไรดูแก้เครียดพอดูจบแล้วรู้สึกมีความสุขแปลกๆเฉย😂
จริงมาก คิดเหมือนกันเลยค่ะ รู้สึกตอนเด็กยังรักตัวเองมากกว่าตอนโต เอาใจไปผูกกับอะไรไม่รู้เยอะแยะไปหมด
ชอบพิมในแบบวีดีโอเคลื่อนไหวมากกว่าภาพนิ่ง แต่เข้าใจที่พิมไม่โอเคที่จะทำคลิปคนเดียว เพราะทุกคนก็สนุกที่พิมอยู่ในวีดีโอกับเม การที่พิมตัดสินใจทำกับแบงค์นั่นดีแล้ว เพราะมันเข้ากันดีมาก จะ support ไปตลอดเลยน้าาาาา ขอบคุณพี่ภัทรที่เชิญพิมมาวันนี้ ได้เห็นทัศนคติดีๆของพิม ขอบคุณที่พิม appreciate ตัวเอง ก่อนหน้านี้พิมเริ่มเผยมุมนี้ในรายการของมารี ดีใจที่วันนี้พิมมาเล่าในรายการพี่ภัทร ❤️
จริงงงงงง
@@anchalikal.8899 ibuibjibjibjbijibjbijibjbijbijibjibjbijibjbijibjibjbijbijibjbijibjibjibjbijbijibjbijibjibjibjibjibjibjibjibjibjbijibjibjbjibjibjibjbijibjbjbijbjibjibjibjibjibjbijbijibjbjibjibjibjibjbijibjibjbijibjibjbjbijibjbjibjibjbijibjibjbijibjbijbjbjibjibjibjibjibjibjibjbjbjbjbijibjibjibjibjibjbjibjibjbjibjbjibibjibjbjibbijbijbjbjbjbjbjbijibjibjibjibjbjibjbijbijbjbjbjbijbjbjibjibjibjbijibjibjibjbijibjbijbjibjibjbijbijbjbijibjbijbijbjbjbijbjibjbijibjbijbijbijbjbijbijbijbijibjbijbjbijibjbjbijbijibjbjbijibjbijbjbijbijbijbjibjibjbjbijbijbijbijbijbjibjbijbijbijbijbijbijbjbijbijbijbjibjibjbijbijbijbijbjibjibjbjbjbijbijbjibjbjibjbjbijbijbijbjbijbjbjibjibjibjibjbijbjibjibjbjibjbjbijbijbijbjbjbijibjibjibjbijbijbjbjibjbijibjbjibjbjbjibjbjbjbijbjbjbjibjbijbjbijbjbjbjbjbijbijbijbijbijbijbjbjbjibjbijbjbjibjbijbjbijbjbjibjbijbjibjbijibjbjbijbjibjbijbijbijbjbijibjbjbjibjbijbjbjbjbjbjibjibjbijbijibjibjbijibjbjbjbjbijbjibjibjbijbjibjbijibjibjbijbjbjbjibjbjbjbjibjbjbjibjbijbjbjbijbijibjbjibjbjibjbjbjibibjbjbjbjibjbjibjibjbijibjibjbjbjibjbjbijbjibjbjbijibjibjibjbjbijibjbjbijbjbijbjbijibjbijbijbijbjbjbjbjbijibjibjbjbijbijbjbjbjbjibjibjbijbjbijbjbjbijbjbijbjbjbijbjbjbjbjbijbijibjbjibjibjbjbijibjbjbjbjbijibjbijbijibjbjbjbjibjbjbijbijbijbjibjbjbjbjibjbijbjbijbjbjbijbjbjibjbjbijbjbjbjibjbjbjbijbjibjbijibjbijibjibjbjbjbjbijbjbjbjbjbjibjibibjbijbijibjibjibjbjibibjibjbjbjbijbijbijibjbijbijbjbijbijbjbijbijibjbijibjbijbjbjibjbijbjbjibjbjbjbjbijbjbjbjbjbjibjbjbijbjibjbjbjbjibjbijibjibjbjbjbijbjbjibibjibjibjbjbjbijibibjbijibjbjbijbijibjbjibjibjbijbjibjibjbijbjbijbjbijbjibjibjbjibjibjbjbijbjbjbjbjibjbijbijbjbjbijbijbijibjbijibjbijbijbijibjbjbjbijibjbjibjbjbijbijbijibjbjbjibjbjbjbijibjbjibjbijbijbjbijbjbjbjibjibjbjbjbjibibjibjbjbjbjbijbijibjbjbjibjbjbjbijbijibjibjibjbjibjbjbijbjbijbijbjbjbjibjbjibjbjibjbijbjibjbjbijbijbijbjibjibjbjbijbjbjbijbjbijibjbjibjbjbjibjibjibjbjbjibjbijbjbjbjbjbjbjbjbijbijbijbjibjbjbijibjbjbijbjibibjbijbijbijbjbjbjibjbijbjbjbjbjbjbjbijbijbjbjbjbjibjbijibjbjbijbjbjibjibjbjbjbijbjibjbijbjibjbijbjibjbjibjibjbjibjbjbjibjbjbjbijbjbjbjbjbijbjbjbjibjbijbjbijibjbjbijbjbjbijbijibjibjibjbjibjbjbjbjbjbjibjbjibjibjbjbijibjibjbjbijbjbijbijbjbjbjbjbjbjbjbijbijbjbijbjibjbijbjibjbijibjbjbijbijbjibjbjibjbjbjbijbijibjbjbjbjibbijibjbjbijbjbjbijbjbjibjbjbjibjbijbijbjbjbjbjbjbjbijbjbijbijbjbijbijbijbijbjbjbjbijbjibbijbijbijbijbjibjbijbjbjbjbijbjbjbjbjbijbjbijibjbijbijbijbjbijbijibjbjbjbijbjbijibjbjbijbjibjbjbjbjbjbjbjbijbijbjbjbjibjbjibjbijbjbjbijbijibjbijbjbjbijbjbijbjbjbjbjbjbjbjbijbjbjbjibjbjbjibjbjibjbijibjbjbjbijbijibjbjibjibjibjibjbijbjbjbijibjbijibjbjbjbijbijbjbijbjbjibjibjbjbijbjbijbijbijbijbijibjbjbijibjbjibjbijbjibjbjbijibjibjbjbijbjbijbjibjibjbjbjibjbijbjbjbijibjbijbjbjbijbijbjbjbjbijbijbijbjbjibjbijbijbijbjibjbjbjibjibjbijbjbjibjibjbijibjbjbijibjbijbijbijbjibjbjbjibjbjbijbjibjibjbjbijbijbjbjibjbjbijbjbjbijbijbjbijbijbijbijbjbjbijbjbjibjibjbjbjbijibjbjbjbjibjbjbjibjibjbijbijibjbijbijibjbjbjbijbjbijibjbjbjbjbijbijibjbjibjibjibjbjbjibjibjbjbjibjbijbijbjbjibjibjbjbijbjibjibjibjibjbijbijbjibbijbijbijbjibibjbijbijbjbijbijbijbjibjbijbjibjibjbijibjbjbjibjibjbijibjbjbijibjibjbijibibjbjbijbjbijbijbjibjbijbjibjibjbijbjbjibjbijibjbjbjbjbjbijbijbjibjbjbjibjbjibjbjbijbjibjibjbijibjbjbijibjibjbijbijbijbjbjbijbjbijbjibjibjbjibjbijbjbjibjbjbjbjibjbijibjbijibjbijbjbijbijibjbijbijbijbjbjibjbijbijbjbjbijbijibjbjibjibjbjibjbjbjibjbjibjbjbjbjbjbijibjibjibjbijbjibjibjibjibjibjibjbjbjbijibjbijibibjibbijibjibjibjbijbjbijbijbjibjibjbjbijbjbijbijbjbijbijibjibjbjbjbjibbijbijbijbijbjbijbjbijibjibjbijbijbjbjibjibjbijbijbjbjbjibjbjbijbjibjibjbijibjbjbijbjbijibjbijibjbjbijibjbijibjibjbjibjbijbijbjibjibjibjbijibjibjibjibjibjbjbijibjbijbjibjbjbijbijbjbijbjbijibjibjbijbijbjbjibjibjbjbjbijbijibjbjbjibjibjibjbijbijibjibjbijibjibjbijbjbjibjbjbjbijbjibjibjbijbjbjbjbjbjbjbjibjibjbijbijibjbijbijbijbijbjbjibjibjbjbjbjbijbijbijbjbjbijibjbjbijbjbijbijbijbjbijbjibjbjbijbjbjbjbjbijbjibjbijbijbijibjbjibjbjibjbijbijibjbijbjbjbijbijibjbijibjbjibjbjibjibjbjibjbjibjbijbjbjibjbijbijbjibjbjbijbijbjibjbijbijbjbijbijbijibjbijibjbijbjibjibjibjibjibjbijbijbijibjbijbjbijbijibjibjbjbijibjbijbjbijbjbijbijibjibjibjibjibjbjibjibjibjbjibjbijibjibjbijbjbjbijibjibjbijbjbijibjbijbijbjbjbjibjbjbjibjibjbjbijbjbjbjbjbijibjbjbijbjbjbjbjbijbjbjbijbjbijbjbijibjbjibibjbijbjibjbijbjbjibjbjbjbjbjbjbjbijbijbjbijibjbijbjibjbjbjbijbjibjbjibjibjibbijbijbjbijbjibjibjbijbjbjbjbjbijbjbjbjbjbjbijbjbijibjbijibjbijbjbjbjbijibbijbjibjbjibjbjibjbjbjbjbjbjbjbijibjibjbjbjibjbjbjibjibjbijibjbjbjibjbjbjbjbijibjbjbjibjbijbjbijbjbijibjbijbjbjbjbjibjbjibjbjbjbjbjibjibjbjbjibjbijbjbjbjbijbijibjibibjibbijbijbijbjbjbjbijbjbjbijbjbjbjbjbjbjbjbjbjbijbjbjbjbjbjbijbjbjbjibjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbijbjbjbjbjbjbjbijbijibjbjbijibjbijibjibjibibjbijibjibjbijbijibjbijbijibjbijbijbijibjbijbjibibjibjbijibjibjbijibjbijbijbijibjbjibjibjbijibjbjibjibjbijbjibjbjibjbijbijibjibjbijbijibjibjibjibjibjbijbijbijibjbjbjbijbjibbijbjibjibjibjbjbjbijibjbijibjbjbjbijibjibjbijbjbijibjbjbijbjbijibjbijbijibjibjibjibjibjbjbijibbijibjibjbijbijbijibjbijibjibjibjbjibjbjbjibjbjbijbijbijbijbijbijbjbijbjbijbjibjbijibjibjbijibjbijbijibjibjbijbijbijibjbijbjbijibjbijbjibjbijbjibjibjbijbijbijbijibjbjbjibjbijibjibjibjbijibbijbijbijibjbjbjibjibjibjibjibjbijibjbijibjbijbijibjbjibjbjbjibjibjbijibjbijibibjibjibjbijibjibjibjibjibjibjbjibjibjibjbjbijbjbijibjibjbijibjibjibjibjibjibjbijibjibjibjibjibjbjibjibjibjibjbijbjbijbijbjibjbjbjbjbjbijbijibjbjibjbijibjbijbjbijibjbjbijibjibjbjbijibjbjbjbjibjibjibjbjbijbijbjibjbjibjibjibjbijibjbjbjibjbijibjbijibjbijibjibjibjbjibjibjbjibjibjibjbjibjibjbijbijibjbijibjibjbjbijbijibjbjibjbijibjibjibjibjibjbijbjbijibjibjibjbijibjbijbjibjibjibjbijbijbjibjbjbjbjibjbijbjbijibjbjbjibjibjbjbjbijbjbjbjbijbijbjbijbijibbijibjbijibjbjbijbjbjbjbijibjibjbjibbijibjbjijibjbjbjibjbijbjbijibjbijbijibjbbijibjibjbijbijbjbjibjbjbijbibjbijbjibjbjbijbijbjibibjbjbjibjbijbijbijbijbijbjbjibjibjbijibjbjbijbjibbijbijbijibjibjibjibjibjibjbjbjbjibibjbijibjbijibjibjbijibjbijbijibjbijbijbijibjibjbijibjibjibjbijbijibibjibjibjibjibjbijbijibjibjibjibjibjbjbijibjbjbijbjbijbjbijibjbijibjbjbijibjbijibjibibjbjbjibjbijbjbijibjbijbjbjibjbijbjbijbijbjbijibjibjbijbijbjbijibjbijibjibjibjbijibjibjibjbjbjbijbijbjbjbijibbijibjbjbijbijibjbjbjbijbjbijbijbijbjbjibjbijibjibbijibjbijbijbijibjbijbjbijbijibjbjbijbjbjibbijibjbijbijbijbjibjbijbijbjbijbijbijbjibjbjbijbibjbijbijbjbjibibjbijbjbijbjbijibjbjbijbjbjbjbijbjbijibjbjbjbijbijbijibjbijibibjibjbjbijbjbjbjbijibjbjbjbjbjibjbjbijibjbjbijbjibjbijbijibjibjbjbjbijibibjibjibjibjbijbijbijibjbijibjbijbijibjbijbijbijbijbijibjibjbjbijbjbjibjibjibjibjbijbijbjibjbijbjbjbijibjbijbijibjbjbijibjbjbjibbijbjbjbjibjibjbijbijbijbijibjibjbijbjbijbijbjbijbijbjibbijbjbjibjbjbjbjbijibjbjibjbjbjibibjbjbijibjbjbjibjbjbjbjbijbijbijbjbjbjbjbijibjbijbjbjbijibjbijbijbijbijbjbjbijbijbijbjbijbijbjbjibjibjibjibjbijibjibjbjbjibjbjbjbjbijibjibjbijibjibjbjbjbijbijbjbjibjbijbijbjbjbijbjbijibjbijbijbjbijbijbijbijbijbjbjibjibjibibjibjbijibjibjbijbijbijbjibjibjibjibjbjibjbjibjibjbjbijbjibjbjbijibjbjbijbjibjbjbjbijibjibjbjibjbjbijibjbjbjbijibjbjbjbjbjbijbijbjibjbjbjbijbijbjbjibjibjbijbijbjbjibjibjibjbijbijibjbijbjbjibjbijbjibjbjbijbjbijibjbjbijibjbijibjbjbijbijbjbjbjbjbijbijibjbijbijbijbjbijibjbjbijbjibjbijbjbijbijbijibjibjbjbjbjbjbjbjibjbjbjbijbjbjibjibjbijbjbijibjbijbijbjbijbjbjbjbjibbijbijbijibibjbjbjibjbijbjibjbijibjibjbjibjbjbjbijbjbjbjbjbjibbijbjibjbjbijibibjibjbjbjibbijbijibjbijbjbjbijibjbijbijbijbijibjbjbjibjbjbijibjibjbjbijbijbjbijbijbjibjbijbijbijbjbjbjibjbjbjbjibjbjibjbjbjbijbjbjbjbjbjibjibjbijibjbjbjibjbijbjibjbijibjbjibjbijibjibjbijibjbijbijbjibjbjbjbjbjbijbjibjbijibjbijbijibjibjbjibjbijbijibjibjbjibibjibjibjbijbjibjbjbjbjbjbjbijibjbjbjibjbjbijbijibjibjbjbijibjibjbjbjbjbjbijbjbjbjbjbijbjbjibjbjbjibjbijbjbjbjibjbijbjbjbjibjbjbjibjbjbjbjbjbjbijbjbijibjbijbjbijibjbjbjibjbjibjibjbjbbijibjbjbjbjbjbjbijbjbjibjbijbjbjbjbjbjbjbbijbjbjibjbijbjbjbijbjibjbjbjbjbjibjibjbjbjbjbjbjbjbjbjibjibjibjbjibjbjbjbjbjbjbjbijbjbijbjbjibjbjbijibjbijbijbijbijbijibjbbijbjbjbjbjbjibjbjbijbjibjibjbijbijbjbjbjbjbjibjibjbjbjibjibjbjbijbjbijbjbjbjbjbjbijbjbijbbijibjbjbjibjbjbjibjbjbjibjbibjbjbjbjbjibjbjibjbjbijbijibjibjbijbjbjbjbjbjibjbjbjbibjibjbjbjbjbjbjbjbjbjibjbjbjibjbjbibjbijbjbjibjbjbjbjbjbjbijbjibjbjbjbijbijbibjibjbjbjbjbjibjbijibjbjbjbjibjbjbjbjbjbjbjbijbjbijibjibjibjbjbijbjbjbijbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjibjbjbjbjbijbijbjibjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbijibjbijbijbjbjbjbjbjbjbijbjibjbjbjbjbijbjbijibjbjbjibjbijbjibibjbjibjbjibjbjbijibjibjbjbijbjbjbjbjbjbijbjbijibjbjbjibjbjbjbjbjibjbjbjbjbijbjbjbjbjbjbjbibjbibjibjbijibjbjbijibjbjbjbjbjibjbjbjbjbjibjbjibbijbjibbijbjibjbjibjbjibjbjbjbjbjbbijbijbjbijbjibjbjbjbjbijbijbjbijibjbijbjbjbjbijbjbjbjbjbjbjibjbjbjbjbjbjbjbjbijbjbjbijbjbjbjbjbjbijbjbjibjbjbjbjbjbjbijbjibjbjbjbijbjbjibjbijbjbjibjbjbjbjbjbijbjbjbjbjbjbijbjbjibjbjbjbjbjbjibjbjbbijibjbjbijbjbjbjbjbjbjbjbjibjbijbjbijbjbjbjbjbjbjbibjbjibbijbjibjbjbijbjbjbjbbijbjbjbijbjbjbijbjbjbjbjibjibjbijbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjibjbjbijbjbjbjbjbjbjibjbibjbjbjibjbjibjbjbibjbbijibjbijbijbjbjbibjbijbijbjbijbjbjbjbjbijbjbjbjbjbjibjibjbjbibjibjbjbijibjibjbijbibjbjbibjbjbjbbijbjbjbjbjbibjibjbjbjbjibjbijbibjbjbjbjbjbjbjbjbjbjibjbjbjbjbijbjbijibjbjbjbjibjbijbjbjbjbibjbjbjbjbjbjbjbjbjbijbjbjbjbjbjbjbjbjibjbjbjbjbjbjbijbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbijibjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbibjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbbijibjbjbjbjbjbjbjbijbjbjbibjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjibjbjbjibjbjbjbbijbjibjibjbjbjbjbjbibibjbbijbjbjbjbjbijbjbjbijibjbjbjbjbjbjbjbjbjbijbjbjbjbijbjibjbjbjbjbjbjibjbjbjbjbjbjbjbijbjbjbjbibjbjbjibjbjbjbjbjbjbjbibjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjibjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbibjbjbjibjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbijbjbjbjbjibjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbibjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbijibjbijbjbijbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbjbijbjbjbjbjbjibjbjbjbjbjbii i bii i
าๆรัชชี่😅
เจ็
รู้สึกถึงความเข็มแข็งของคุณพิมผ่านคลิปนี้เลยค่ะ ไม่เคยเห็นคุณพิมในด้านนี้มาก่อนเลย ทั้งแววตาหรือการพูดดูเข้าใจชีวิตมากๆ ตอนเล่าอาจจะดูซอฟท์แต่ช่วงเวลานั้นน่าจะยากน่าดู เป็นกำลังใจให้คุณพิมนะคะ ขอให้ทุกวันเป็นวันที่ดีค่ะ😊
ปล. ชอบบรรยากาศการคุยกับแขกรับเชิญของคุณภัทรมาก
จากใจคนที่เคยเรียนที่เดียวกับพิมฐาตอนเชียงใหม่ พิมฐาฮอตมากกกกจริงๆ ฮอตแบบแทบทุกคนรู้จัก เด็กต่างรร.ต้องมาส่องอ่ะ ลุคออกแบบทอมๆ แต่เป็นลุคทอมๆที่น่ารักมาก ละพิมฐาเรียนเก่งอีกนะ เก่งหมดทั้งเรียน ทั้งกีฬา
เข้าใจพิมเลยอ่ะ ว่ายึดติดกับอดีตที่มันมีความสุข เราเองก็เป็น แต่ทำไงได้ โลกมันก็หมุนไปเรื่อยๆอ่ะเนาะ ก็ต้องพยายามอยู่ให้ได้ ความต้องการจะ survive ของเรามันจะค้นหา เค้น ความสุขออกมาให้ได้เอง แต่ก็อดไม่ได้จริงๆที่จะคิดว่า เฮ้อ ช่วงเวลาตอนนั้นมันมีความสุขจัง ถ้าย้อนกลับไปได้คงดี ยังไงก็ขอให้ทุกคนมีความสุขกับปัจจุบันนะคะ
จริงมาก ทุกครั้งที่เรามองย้อนกลับไปคือจะร้องไห้ตลอด เวลานึกถึงอดีตที่เคยมีความสุขคือทุกครั้งร่างกายเราจะนิ่งแบบชะงักไปเลย(มีขนลุกด้วยนะและรู้เสียวหน้าอกเหมือนตอนเล่นอะไรที่หวาดเสียวเลย)แล้วนึกถึงอดีตที่มันดีมากๆแบบมากอ่ะนะ มันอธิบายความรู้สึกตอนเป็นไม่ออกแต่คือรู้อีกทีก็จะร้องไห้ เป็นคนโหยหาอดีตมาก จำรายละเอียดเหตุการณ์ได้หมด ตอนพี่พิมพ์เล่ามาเหมือนชีวิตตัวเองลอยมาเลย ทำไมมันคล้ายขนาดนี้ มันมีคนแบบเราอยู่หรอวะ
ขอบคุณภัทรที่ทำรายการนี้ขึ้นมา ทุกคำถามที่ตั้งโดยภัทรเรารู้สึกถึงความลื่นไหล เป็นคำถามเชิงลึกแต่ภัทรเก่งมากที่ทำให้คนตอบไม่ได้รู้สึกอึดอัด เหมือนเราฟังคนสองคนเล่าเรื่อง คำถามของภัทรทำให้เรารู้จักตัวตนคนๆนึงได้ดีเท่าที่คนนึงอยากให้รู้จัก และเรากลับก็รู้สึกappreciate คนนั้นมาก เทปนี้เราก็รู่จักพิมฐาในมุมที่โคตรชื่นชมน้องมากๆ ขอบคุณภัทรมากๆอีกเช่นกันที่ทำให้รายการดีๆนี้ค่ะ :)
เป็นเทปที่ดีมากอีกเทปนึงเลยค่ะ เราชอบพิมฐามาก เคยพูดเล่นๆกับเพื่อนอยู่เลยว่าถ้าเกิดมาเป็นพิมฐาก็คงดี สบายอะ สวยก็สวย น่ารักด้วย (คุยกันสนุกๆนะคะ) แต่พอได้มาดูเทปนี้ก็คือโอโห พี่พิมก็มีมุมที่ยากลำบากเหมือนกัน ภาวะที่อยู่ๆก็รู้สึกไม่มีความสุข แอบร้องไห้คนเดียว คือทุกคนมีเรื่องราวให้ต้องสู้เหมือนกัน ทุกคนเลยอะ ได้มาฟังอีกมุมนึงแล้วรู้สึกว่าชีวิตมันก็สีเทาแบบนี้แหละเนอะ แต่แค่เราต้องรู้ตัวแล้วก็ก้าวผ่านมันไปให้ได้ appreciate กับชีวิตเรา มีความสุขไปกับมัน ขอบคุณพี่ภัทรมากๆที่เชิญพิมฐามา เป็นรายการที่ดีมากเลยค่ะ 🤍
ดูคลิปจบจะร้องไห้😢 ชีวิตเราคล้ายพี่พิมพ์มากเลยชอบอยู่คนเดียว ไม่ค่อยมีเพื่อน ชอบอยู่บ้านอยู่ในเซฟโซนที่เรารู้สึกว่าปลอดภัย ดูหนัง ฟังเพลงอยู่ห้อง ไม่ค่อยออกไปไหนเลย เวลาไปที่อื่นจะรู้สึกอึดอัดมากบางทีจะร้องไห้ แบบอยากกลับไปในที่ที่เราสบายใจเร็วๆ และเป็นคนเกรงใจคนมาก
ไม่เข้าหาใครก่อน บางครั้งก็จะร้องไห้คนเดียวบ้าง
คือแต่ละอย่างที่พิมพ์เล่าคือเกือบตรงกับชีวิตตัวเองหมด ชีวิตในแต่ละวันคือไม่ต้องแพลนอะไรเลยคือมันเป็นแบบนั้นวนไปจริงๆ เรียนเสร็จ กลับห้องอย่างนี้อ่ะ และเป็นคิดมากเวอร์ว่าไปอยู่ที่อื่นมันมีอะไรเกิดขึ้นเราจะต้องเจออะไร แบบคิดมากเกิน บางครั้งก็โคตรเบื่อตัวเองเลย ทำไมชอบคิดมาก บางครั้งคิดมากตนนอนไม่หลับก็มี
อิจฉาแบงค์ ที่ได้รักผู้หญิงคนนี้และเค้าก็รักแบงค์เป็นผู้หญิงที่ทำให้โลกของคนที่ได้รู้จักสดใส ทั้งหน้าตาลอยยิ้มเสียงหัวเราะทำให้คนที่เห็นมีความสุข❤❤😊
เราเป็นคนนึงที่ชอบเสพพิมแบบภาพเคลื่อนไหวมากกว่าภาพนิ่งนะ ทัศนคติ ความคิด สิ่งต่างๆที่ผ่านมา มันดีมากเลย ขอบคุณพิมมากนะที่ออกมาแชร์
ขอบคุณพี่ภัทรนะคะที่พาพี่พิมมาเล่าเรื่องราวชีวิตให้ฟัง ไม่คิดว่าคนที่มีรอยยิ้มที่สดใสขนาดนี้จะมีเรื่องราวอีกมุมที่แสนเจ็บปวดมากขนาดนี้ คงเพราะเคยเป็นแบบพี่พิมหลายอย่างเลยเข้าใจความรู้สึกมาก ๆ ฟังไปก็น้ำตาซึมตาม แต่ตอนนี้ส่วนตัวก็ยังไม่ได้ปลดล็อคเลย เป็นกำลังใจให้พี่พิมนะคะ คอยติดตามอยู่ตลอด ดูคลิปที่พี่ไปเที่ยวแล้วทำให้มีความสุขมากกก รู้สึกอยากมีโอกาสออกไปใช้ชีวิตแบบนี้สักครั้ง 🥰
ชอบคำถามที่พี่ภัทรถาม และชอบมุมมองทัศนคติของพี่พิมมาก เป็นการพูดคุยที่เราก็ค่อยๆรู้จักแขกรับเชิญไปเรื่อยๆ บางทีความสุขมันก็อยู่ในตัวเราแบบที่พี่พิมบอก มองให้มันง่ายแล้วเราจะหาความสุขได้เร็วขึ้น
เป็นคลิปถ้าใครกำลังเหนื่อยกับสิ่งรอบ ๆ ตัวควรมานั่งฟังให้จบมากฮิลใจสุด ๆ
บังเอิญเปิดมาเจอ ฟังจนจบเลย ทัศนคติดีมากค่ะ 👏🏻😊
เป็นตอนที่ดีมากๆค่ะพี่ภัทร ดูแล้วร้องไห้🥺 ได้ฟังพี่พิมมาเล่าแบบนี้แล้วเหมือนได้ตกตะกอนชีวิตไปด้วย ขอบคุณพี่พิมสำหรับการแชร์มุมมอง/คำสอนของคนรอบตัว รวมถึงสิ่งที่พี่พิมตกตะกอนได้ระหว่างดำเนินชีวิตมาแชร์ต่อและเล่าให้ฟังในคลิปนี้ ได้อะไรกลับไปคิดตามไม่มากก็น้อยเลยค่ะ ขอให้ได้กลับมาเป็นพิมฐาที่สดใสที่ตัวเองชอบในเร็วๆวันนะคะ หากถึงจุดนั้นแล้วก็ขอให้ความสุข ความสดใสอยู่กับพี่พิมไปนานๆค่ะ❤️
ชอบพิมฐาตั้งแต่ที่ดังในไอจี ยินดีด้วยนะคะที่ผ่านจุดนั้นมาได้ ในบรรดาข้อความที่คอยทำร้ายความสุขเราอยุ่ ขอให้รุ้ไว้ว่ายังมีพวกเราที่คอยติดตามและให้กำลังใจอยุ่นะค้าา 💛
ดูแล้วใจฟูมากค่ะ ที่เป็นแบบนั้นน่าจะเพราะส่วนหนึ่งเป็นช่วงที่เข้าใจตัวเองมากๆเหมือนกัน ชอบดีเทลเล็กๆน้อยๆที่ก่อนจะเข้าสู่การเล่าเรื่องของพี่ภัทรที่เตรียมเครื่องดื่มให้แขกรับเชิญด้วยดูแล้วชอบมาก การสื่อสาร อารมณ์ บุคลิกภาพ ที่สื่อออกมาดีมากเลยค่ะ จะติดตามตลอดๆนะคะ
ชอบพี่พิมตั้งแต่สมัยที่พี่พิมอยู่ญี่ปุ่น ดีใจมากๆที่ตอนนี้ได้เห็นพี่พิมจากสื่อมากขึ้น ขอบคุณพี่พิมที่เข้มแข็งและพาตัวเองมาถึงวันนี้ได้นะคะ จะรอติดตามทุกผลงานเลยค่ะ 💖 ปล.พึ่งเคยดูช่องพี่ภัทร กดติดตามไว้แล้วค่ะ มองว่าพี่ภัทรเองก็ทำการบ้านมาดีเหมือนกัน เพราะถามคำถามเชิงลึกได้ไม่น่าอึดอัดเลย รู้สึกอบอุ่นมากจริงๆค่ะ 🥰
เข้าใจได้มนในเเรื่องสมัยเด็กๆ เราเป็นเหมือนพิมฐาเลย ที่จำรายละเอียดได้ทุกอย่างจนนึกว่าคนอื่นก็จำได้เหมือนเรา 😅
ที่ภาพมันชัดมาก ถึงขั้นจำได้ว่าความรู้สึกเป็นยังไง
เป็นแบบนั้นมาตลอดจนตอนนี้ก็ยังเป็นอยู่
แต่กลับมาโฟกัสกับตัวเองเหมือนที่พิมบอกเลย
เข้าใจเลยค่ะ และขอบคุณมากๆ ที่มาแชร์ประสบการณ์ต่างๆ 🥰
ชอบที่พิมเป็นคนหัวเราะเก่ง ทัศนคติดี ติดตามช่องแบงค์พิมอยู่นะคะ เคมีน่ารัก ตลกแบงค์ ซัพพอร์ตอยู่นะคะ
น้องพิมทัศนคติดีมาก จัดการจิตใจตัวเองได้ดี และครอบครัวซัพพอร์ตดีมาก ไม่มีใครควรโดนทำร้ายจิตใจเพราะความ negative จากคนที่รู้จักและไม่รู้จักเลยค่ะ
ชอบคอนเท้นแนวนี้ของพี่ภัทรมากเลยค่ะ ขอบคุณนะคะ เราได้ข้อคิดดีๆเกี่ยวกับชีวิตเยอะเลย
ตอนที่เห็นกระแสของพิมฐาเรารู้สึกแย่แทนมากๆ คอมเม้นบางอันเหมือนรู้ดีไปหมดและใช้คำที่แย่มากๆ มาเห็นพิมเล่าวันนี้ก็ยิ่งรู้สึกเสียใจที่คนคนนึงต้องเจออะไรแบบนี้ แต่ก็รู้สึกยินดีด้วยมากๆที่วันนี้พิมดีขึ้นแล้ว ขอให้สดใสแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆเลยนะคะ
รักในความสดใสของน้องพิมมาโดยตลอด และรู้สึกว่าน้องพิมเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่เข้าใจโลกมากขึ้น เข้มแข็ง รักตัวเอง ตอนนี้ยิ่งมาคบกับน้องแบงค์ก็ยิ่งดูสดใสมากขึ้นไปอีก ตอนดูป๋าพาซิ่ง ก็แอบเชียร์ๆอยู่ แล้วมันก็กลายเป็นจริงด้วย ทั้งคู่อยู่ด้วยกันต่างเติมเต็ม ความสดชื่น ความตลก ใส่ใจกัน น่ารักมากๆเลย อยู่ด้วยกันสร้างความสดใสให้พวกเราต่อไปนะ ขอบคุณพี่ภัทรที่ชวนน้องพิมมาคุยน้าา
ขอบคุณที่ทำรายการนี้ขึ้นมา ขอบคุณพิมที่ออกมาแชร์เรื่องราวในชีวิตให้กัน เรื่องของพิมทำให้เรากลับมามองตัวเราอีกครั้ง มุมมองการใช้ชีวิต เราชอบที่บอกว่าอย่าคิดว่าเราไม่มีทางเลือก เราชอบที่บอกว่าไม่เคยรู้สึกว่าเเก่หรือช้าไปในการทำอะไรในชีวิต เราชอบที่บอกว่าเมื่อก่อนเราสดใสกว่านี้ มันฟังแล้วรู้สึกว่า เออ เรามันเคยดีกว่านี้สดใสกว่านี้นี่หว่า ชอบมากๆๆๆ ❤
ฟังบางช่วงแอบน้ำตาคลอ ได้มุมมองความคิดการใช้ชีวิตที่ดี 🥰🥰
พี่พิมเก่งมากๆเลย เป็นกำลังใจให้เสมอค่ะ ไม่คิดว่าพี่จะเจออะไรมาเยอะขนาดนี้ อยากบอกว่าชอบพี่พิมมานานมากๆๆๆๆแล้ววว เคยเดินผ่านครั้งนึงแบบได้ยินเสียงก็จำได้แล้วแต่ไม่กล้าไปทัก ตอนนั้นดีใจมากๆ อยากเจออีกจังเลยค่ะ ซัพพอร์ตอยู่ตลอดนะคะ ไอดอลเลยค่า🤍
เทปนี้ดีมากเลยค่ะ ตอนนี้เราอยู่ม.ปลายย้ายมาใหม่เราเหมือนพี่พิมเลย เก็บตัวเพราะคิดว่ายังไงก็ไม่มีใครดีเท่าเพื่อนเรา เราร้องไห้ทุกวันเลยอยากลาออกอยากกลับไปอยู่กับเพื่อน เรารู้สึกว่ามครก็ดีสู้เพื่อนเราไม่ได้ แต่สุดท้ายเราก็หลุดพ้นเราเริ่มปรับตัวและเปิดใจมากขึ้น ถึงตอนนี้จะยังไม่มีเพื่อนก็เถอะ แต่เรารู้สึกเราเป็นตัวเองเรารักตัวเอง พอมาดูพี่พิมเราก็ยิ่งรู้สึกว่าเราไม่ได้เจอปัญหานี้คนเดียวนะ พี่พิมยังผ่านมาได้เลย เราโชคดีมากที่รู้ตัวเร็วและมีครอบครัวที่ดี ขอบคุณพี่ภัทรนะคะ คลิปนี้ดีต่อใจมากจริงๆ พี่พิมด้วยที่มาแชร์ประสบการณ์ให้ฟัง ติดตามนะคะ🥰💕
ฮืออออ น้ำตาไหลเฉยยยยยยย💖 ชอบมุมมองความคิดของพิมฐามากๆเยยยยย🤍🤍🤍
คลิปนี้เป็นคลิปที่ทำให้มองย้อนดูตัวเองจริงๆว่าทำไมเราถึงไม่มีความสุข เราเอาความรู้สึกของเราไปผูกไว้กับคนรอบข้างจนเกินไปมั้ยจนตัวเองเริ่มหาความสุขด้วยตัวเองไม่ได้ การที่ได้ฟังพี่พิมพูดแชร์เรื่องราวแบบนี้ทำให้เราคิดได้เลยว่าในเมื่อเราเป็นคนที่ต้องมีความสุขแต่ทำไมเราถึงคิดแต่จะให้คนอื่นมาทำให้เรามีความสุข โดยที่ตัวเราไม่มองหาความสุขจากตัวเราเองเลย คลิปนี้ทำให้รู้สึกอยากลองไปใช้ชีวิตในแบบที่เป็นตัวเอง ทำอะไรด้วยตัวเองไม่ต้องรอให้คนอื่นมาชวนหรือพาไปทำ ขอบคุณมากๆค่ะที่ทำคลิปดีๆแบบนี้ออกมาให้ได้เห็นแนวคิดของคนอื่นๆ มันทำให้เราคิดอะไรๆได้มากขึ้นจริงๆ ดีใจที่ได้เป็ดคลิปนี้มาดูจริงๆค่ะ ทำคลิปดีๆแบบนี้ออกมาเยอะๆนะคะจะติดตามดูต่อๆไปค่ะ
ตอนนี้เราก็เป็นคนที่เเคร์สายตาคนอื่นมากกว่าตัวเอง บางทีการอยู่คนเดียวก็รู้สึกดีมากกว่า ดูคลิปนี้4-5รอบเเล้ว ดูเเล้วได้ข้อคิด ดูแล้วรู้สึกได้สติมากขึ้น ว่าสิ่งที่เราควรโฟกัสจริงๆคืออะไร คิดบวกเท่านั้นเลย รักพี่พิมจัง เป็นผู้หญิงคนนึง และคนเเรกที่เราติดตาม ขอบคุณรายการนี้ ขอบคุณคลิปนี้ ขอบคุณพี่ภัทรจริงๆนะคะ💕🙏😭
ทัศนคติดีมากๆ เตือนสติเราได้ดีมากๆ รักพิมฐาขึ้น100%🥰
เราเป็นคนแบบพิมเหมือนกัน แทบจะทุกอิริยาบถที่พิมเล่ามา แม้กระทั่งคุณพ่อที่คอยให้กำลังใจ ร้องไห้น้ำตาไหลเลย เราคิดถึงตอนที่พ่อให้กำลังใจเราทุกเช้าก่อนไปเรียน มันมีพลังมากๆในการส่งเสริมให้เด็กคนนึงได้ใช้ชีวิตให้ดีในทุกๆวัน(คุณพ่อเราเสียแล้ว) ขอบคุณพี่ภัทรที่เชิญพิมมา ฟังจบแล้วปลดล็อกตัวเองมาก คือจริงๆเราไม่ได้ไม่อยากมีเพื่อนแต่เราแค่เข้าหาคนไม่เก่ง ขอบคุณคลิปนี้มากๆเลยค่ะ💗 #มั่นใจเข้าไว้นะพิมฐา
เป็นอีกหนึ่งคลิปที่ชอบมาก
ชอบการเตรียมตัว, การสัมภาษณ์, การมีส่วยร่วมกับแขกรับเชิญของพี่ภัทรมาก
มันดูลื่นไหล มันดูไม่สะดุด มันดูแล้วเพลิน มีความต่อเนื่อง
จนทำให้เราเหมือนถูกดึงเข้าไปเป็นคนนั่งฟังอยู่ร่วมโต๊ะเลย
ส่วนพี่พิมก็ตอบคำถามได้ดี เอาจริงๆ ก็เข้าใจที่พี่พิมตอบหมดเลยนะ (พี่พูดเข้าใจอยู่นะคะ 555++)
และก็ชอบทัศนคติของพี่พิมมาก คิดว่าก็คงมีใครอีกหลายๆ คนเหมือนที่อาจจะเคยปัญหาแบบพี่พิมในอดีต
คลิปนี้ก็อาาจะเป็นตัวช่วยทำให้คนดูเหล่านั้น ได้กลับมาใช้ชีวิตที่มีความสุขได้เร็วยิ่งขึ้น :)
จะคอยสนับสนุนทั้งพี่พิมและพี่ภัทรต่อไปนะคะ ^^
ดีใจที่น้องพิมออกจากเซฟโซนและคิดได้ว่าโลกนี้มีอะไรสนุกๆอีกเยอะ ต้องขอบคุณนุ้งแบงค์พาน้องมาทำไรหนุกๆ เพราะอยู่ด้วยกันแล้วมันดีมาก
พิมฐาน่ารักมากๆเลย เมื่อก่อนรู้จักผ่านรูปอย่างเดียว ทุกวันนี้ได้เห็นการเติบโต ได้เห็นทัศนคติผ่านรายการต่างๆ ยิ่งน่ารักขึ้น เป็นกำลังใจให้นะคะ | พี่ภัทรดำเนินรายการดีมากเลยค่ะ ลื่นไหล
As a fan of Pimtha from the Philippines, i really appreciate the Eng Sub. Thank you. 🤍
พิมฐามาแล้ว คนต่อไปต้อง mayyr แล้วเหละ
ไม่เคยเห็นพิมมาเล่ามุมมองตัวเองอะไรแบบนี้มาก่อนเลย ขอบคุณนะคะ
ฟังแล้วแอบจะร้องไห้นะ แอบเศร้าตามที่พี่พิมพูดเเต่พอฟังไปเรื่อยๆได้ฟังมุมมองการเปลี่ยนเเนวคิดของพี่พิมเเล้วแบบอื่นใช่จริงตามที่พี่พิมพูดเลย รักๆนะคะพี่พิม❤️
รู้สึกเหมือนกันเลยค่ะ🥹🥹รักพี่พิมขึ้นทุกวินาที💖💖
รักพิมนะ เธอเป็นคนน่ารัก ดีมากเลยค่ะ ได้เห็นอีกมุมของพิม .... มันคือชีวิตจริง :) สนับสนุนพิม มีคนรักก็ต้องมีคนไม่ชอบเป็นธรรมดา
แต่พิม เวลาคุย ดูมั่นใจในตัวเองมากกว่าตอนแรกๆมากกนะคะ
อยากให้พิมใช้ชีวิตในแบบที่อยากใช้ค่ะ น่าจะมีความสุขมากขึ้นกว่าเดิม มีคนอีกมากมายอยากใช้ชีวิตแบบพิมนะคะ :)
ขอบคุณพี่ภัทรจริงๆที่เชิญพี่พิมมา ขอชื่นชมก่อนเลยว่าพี่ดำเนินรายการดีมากกก นี่คิดมาตลอดว่าอยากเห็นพี่พิมในเวอร์ชั่นที่ไม่ใช่แค่ภาพนิ่ง แล้วพอยิ่งเห็นพี่พิมในเวอร์ชั่นวีดิโอยิ่งรักพี่พิม ทัศนคติมุมมองการใช้ชีวิตคือดีมากเลย เป็นคนที่น่ารักจากภายในอ่ะ พี่พิมสมควรถูกรักที่สุดเลย🥹💖 ไม่ว่าจะทำอะไรจะซัพพอร์ตเสมอนะคะ เบิ้บบู💘
เข้าใจพิมฐามาาาากมากกกกก ฟีลคล้ายๆกันเลยค่ะ ตอนเด็กๆเป็นเด็กติดเพื่อนเด็กกิจกรรม ไม่ค่อยเรียนชอบเล่นกับเพื่อนมากกว่า แต่พอย้ายไปรรอินเตอร์ตอนม2-ม6 ตอนแรกๆที่แทบไม่มีเด็กไทยในรร ทำให้เราเงียบขึ้น ไม่มีเพื่อน อยุ่ได้ด้วยตัวเองมากขึ้น แล้วนิสัยก้เปลีียนไปเฉยเลย แถมกลายเป็นเด็กเรียนเก่งเฉยเลยเพราะมันไม่เหลืออะไรให้ทำแล้ว55555555555555555😂😂😂 ❤❤❤❤ ดีใจที่ได้รุ้จักอีกมุมนึงของพิมฐามากขึ้น 💕💕
อยากฟังพิมเล่าอีก
ดูไปเพลินๆ อ้าว จบแล้วหรอ
ความสดใสของโลกใบนี้จริงๆ คุณพิมฐา 😊
ฟังแล้วน้ำตาจะไหล รู้สึกว่าบางช่วงของชีวิตคล้ายพี่พิมเลย🥺 ขอบคุณมุมมองของพี่พิมที่ช่วยให้ผมรู้สึกดีขึ้น ขอให้ชีวิตพี่พิมหลังจากนี้มีแต่วันที่ดีนะครับเป็นกำลังใจให้✌🏻✨
เป็นคลิปที่ดีมากเลยค่ะ ฟังแล้วได้ฉุกใจคิดหลายๆอย่าง น้องพิมตอบดีมาก รู้สึกอินเพราะรู้สึกดิ่งแบบน้องพิมเป็นในบางช่วงของชีวิตเหมือนกัน ตอนนี้น้องพิมไม่เหงาแล้ว รอจะเห็นคลิปเมอาพิมฐาอีกนะคะ
เป็นกำลังใจให้น้า ทุกๆเรื่องที่ผ่านเข้ามาทำให้พิมฐาของเรากลับสดใสร่าเริงได้ขนาดนี้ ส่งพลังให้คนดู ยิ้มตามได้ทุกมุมมอง💗
คำพูดคนมันฆ่าคนได้จริงๆ ดีใจที่พี่พิมผ่านมันมาได้นี่แบบนั่งฟังไปก็จะร้องไห้ไปแบบจังหวะพ่อเดินเข้ามาคุยด้วยตอนอยู่ระเบียงอะ ขอให้โลกใบนี้ใจดีและสดใสกับพี่ให้มากๆนะคะ อยากเห็นพี่ในภาพเคลื่อนไหวจริงๆอย่างเล่นละครซีรีย์รึยูทูปดีใจที่พี่รู้จักกับพี่เมย์อาเวลาทั้งคู่ถ่ายคลิปด้วยกันดูสนุกดี
ว้าว ได้เห็นน้องในอีกหลายๆมุม ได้รู้จักน้องมากขึ้นอีกเยอะเลย สวยน่ารักมากๆครับ😍
เห็นชัดขึ้นมากกกกกกกก ว่าพิมฐาพูดเก่งขึ้นเยอะมากๆๆๆๆๆ
ยินดีด้วยนะคะที่ผ่านจุดที่เสียใจมาได้ แกร่งขึ้นมาแล้ว เย่ เป็นกำลังใจให้นะคะ❤️❤️
นี่ก้เสกติดพิมฐาในแบบเคลื่อนไหว ตามมาตั้งแต่ช่องเมอา ดูคลิปวนซ้ำตลอดเลยย ดีใจมากๆที่พิมฐาเปิดใจทำอะไรแบบนี้นะคะ คอยซัพพอร์ตเสมอเลยย 💖💖💖
ไม่คิดว่าจะมีคนที่เป็นแบบนี้เยอะมากก ซึ่งเราก็เป็น มันยึดติดกับอดีตจริงๆนะ ทุกวันนี้นอนก้อฝันแต่เรื่องสมัยเรียนมัธยม เป็นเพราะเราตั้งใจใช้ชีวิตในตอนนั้นมากๆ และมันก้อมีความสุขมากๆๆ ตอนนี้อายุยี่สิบกว่า แต่กลับรู้สึกว่าตัวเองพยายามจะมีความสุขให้เท่ากับอดีต ส่วนเรื่องสมัยเรียนอนุบาลประถมมัธยมก้อคือจำได้ดีได้แม่นมาก 555 เวลากลับไปอยู่ที่ๆเคยอยู่มันมีความสุขแบบบอกไม่ถูก พี่พิมไม่ได้เผชิญสิ่งนี้อยู่คนเดียวน้าา เราจะผ่านมันไปด้วยกันนะคะ😊🥰
ชอบพิมมาก การเล่าเรื่อง มุมมองชีวิต ชอบบบบมากๆ หนุนใจพิมนะ สุขจากภายใน ชอบคลิปพี่พิมมากเลยอ่ะ
คลิปนี้ relax และ ได้ปลดล็อคตัวเองหลายอย่างมากเลยค่ะ ขอบคุณพี่ภัทรและทีมงานที่ทำงานหนัก ครีเอทคอนเทนต์ดีๆแบบนี้ และ ขอบคุณคุณพิมฐาด้วยที่มาออกรายการนี้ มันดีมากๆเลยค่ะ ;-;
พี่ภัทรเชิญคนมา ล้ำขึ้นทุกวันมากกกกกก ชอบมากกกกกกกก
เติบโตมาดีมาก ผ่านอะไรมาหลายอย่าง
ดีที่ครอบครัวสังเกตเห็น แล้วสะกิดทัน มีความคิดเหตุผลเป็นของตัวเองอยู่แล้ว ส่งผลให้อยู่ในเส้นทางที่ดี
ชอบความคิดทัศนคติของพี่พิมมาก ♥️
ฟังแล้วเข้าใจพิมมากๆ ภายนอกที่ดูสวยงาม ดูเป็นคนสดใส ชีวิตดีๆ ดูสวย ดูเก๋ๆ ใบหน้าที่ฉาบรอยยิ้ม แต่ก็เคยผ่านช่วงชีวิตเส้าๆ ชีวิตโหดร้าย เคยผ่านด้านมุมมืดๆมาแล้ว นี่หละมั้ง “ชีวิต’’ อยากบอกพิมว่า ตอนนั้นมันก็คืออดีต ที่ใครหลายคนต้องเคยเจอ แต่ตอนนี้ พิมฐาผ่านมาได้แล้วนะคะ เก่งมากๆ อยากบอกว่าถึงคุณไม่ได้ดีทีสุด ไม่ได้มีทุกคนรัก แต่คุณอาจจะเป็นเปนความสดใสและแรงบันดาลใจดีๆใหใครได้อีกหลายคนเลยค่ะ ขอบคุณที่อดทนและผ่านมาได้นะคะ เป็นกำลังใจและแฟนคลับเเน่นอนค่ะ
น่ารัก ทัศนคติดีนะ ทำให้รู้เลยว่า เกิดมาสวยน่ารัก แต่กลายเป็นมีทุกข์เยอะเหมือนกันเนอะ ขอให้เจอความสุขในชีวิตนะคะ :)
รักน้องพิม❤
ถ้าน้องได้มาอ่านข้อความ หวังว่าจะมีความสุขมีงานปังๆเข้ามาเยอะๆและได้ใช้ชีวิตที่ตัวเองชอบน้องรู้ไหมว่ามีคนอีกมากมายที่อยากจะเห็นน้องมีความสุขออกสื่อมาให้พวกเราติดตามเรื่อยๆติดตามช่องใหม่แล้วนะครับยิ้มเยอะๆมีความสุขมากๆ
ฟังพิมพ์พูด ทำให้รู้เลย ว่าคนบนโลกนี้ เข้าใจชีวิตที่แท้จริงไม่เท่ากัน บางคนปลงได้แต่บางคนกลับแบกโลก
ตอนพี่ภัทรบอกพี่พิมว่าแบบเอ้อน่ารักจัง แบบน่ารักจริงค่ะเห็นด้วย
ตอนเห็นภาพนิ่งคือเฉยๆกับพิมมากเลย แต่พอเห็นภาพเคลื่อนไหวได้ยินการพูดคือตกหลุมรักความเป็นพิมมาก
ใช่ ขอบคุณนะคะพิม ขอบคุณนะคะพี่ภัช เราเป็นแบบพิมเลย ฟังแล้วทำให้เรารู้ว่า อ่าวนึกว่าเราเป็นคนเดียว555 ต่อจากนี้ทำให้กล้าเปิดใจ กล้าปลดล็อคตัวเองแล้วค่ะ จะออกไปหาสังคม หาเพื่อนใหม่ๆค่ะ ขอบคุณนะคะ💕
ชอบพี่พิมเพราะพี่เมย์อาเลยเห็นคนไม่ชอบนางเยอะเลยลองไปดูคลิปที่ถ่ายกับพี่เมย์อาสรุปคือนางน่ารักมากเป็นผู้หญิงที่มีเสน่ห์มากเป็นคนซื่อๆมีความเป็นตัวของตัวเองสูงมากกเป็นอีกคนที่อยากได้เป็นเพื่อนเลยเชื่อปะคลิปที่ถ่ายกับพี่เมย์อานี่ดูตั้งเเต่ต้นยันจบไม่ข้ามเลยเหมือนได้เห็นเรากับเพื่อนสนิทเเจกความน่ารักเเบบนี้ไปเลื่อยๆนะมันเป็นกำลังใจให้นี่อยากสวยเหมือนพี่เลยเป็นคนที่หน้าตาสวยเเละนิสัยมีเสน่ห์มาก🫶🏻❤️
พิมมมม~ เธอเก่งมากๆเลยนะ เก่งมากๆแล้ว เราดีใจที่ได้รู้จักพิมนะ เราเป็นกำลังใจให้เธอเสมอเลยนะ
ได้เห็นพิมในอีกมุมนึงเลย ดูเข้มแข็งมากๆเลย ขอบคุณที่มาแชร์ให้ฟังนะคะ ชอบพิมในแบบภาพเคลื่อนไหวมากๆน่าร้ากกก ยูทูปที่ทำดูแล้วอยากตามรอยไปเที่ยวบ้างเลย อย่าหยุดที่จะทำมันนะยังมีคนที่รักอีกเยอะเลย
ไม่เคยเห็นพี่พิมมุมนี้มาก่อนเลย 🥺 ฟังไปแล้วก็แบบ เออ คนเรามันมีหลายมุม รู้สึกเหมือนพี่พิมปลดล็อคตัวเองจริงๆได้ทำอะไรในสิ่งที่ตัวเองไม่กล้าทำ ขอให้พี่พิมได้ทำในสิ่งที่ต้องการมีความสุขในทุกๆวันเลยนะคะ
พิมฐา เป็นคนที่ ยิ่งรู้จัก ยิ่งชอบมากขึ้นๆไปอีก
ชอบมากค่ะ❤❤
ขอบคุณพี่ภัทรที่ทำคลิปนี้เเละรายการนี้ขึ้นมา และขอบคุณพี่พิมที่มาออกรายการนี้ ช่วงนี้หนูรู้เครียดเเละท้อกับการใช้ชีวิตมาก จากคนที่มีเพื่อนกลายเป็นคนที่ไม่มีเพื่อน จากคนที่ชีวิตมีเเต่ความสนุก มันกับเงียบลง เเต่พอได้มาฟังชีวิตของพี่พิม คนที่ผ่านชีวิตเหล่านั้นมาเเล้ว พบเจอกับชีวิตเเทบจะทุกรูปเเบบทุกด้านทุกสี คลิปนี้ทำให้หนูมีกำลังใจในการใช้ชีวิตมากค่ะ ขอบคุณพี่ภัทรเเละพี่พิมมากๆนะคะ ที่มาเเเชร์ประสบการณ์ชีวิตเเชร์ความคิดให้ฟัง มันช่วยหนูได้มากๆค่ะ ต่อไปหนูจะใช้ชีวิตให้มีความสุขนะคะ รักพี่ภัทรเเละพี่พิมนะคะ สู้ๆนะคะ🥹🥹🥹💖
เรารู้สึกว่าเราได้อะไรจากคลิปนี้เยอะมากๆได้ย้อนกลับมามองตัวเองมากขึ้น จากคนที่เอนจอยชีวิตวัยเด็กมากเหมือนกันกลับหลุดโฟกัสความสุขในช่วงนึงไปเพราะอะไรก้ไม่รู้ นึกตามแล้วอยู่ดีๆมันก้ร้องไห้เหมือนคำพูดที่มันติดหัวมาตลอดมันได้ถูกขยายความมากขึ้น ดีใจมากๆที่ได้ดูคลิปนี้ขอบคุณพี่ภัทรที่ดีรายการดีๆแบบนี้และขอบคุณพี่พิมที่ทำให้เรารู้จักตัวเองมากขึ้น
ชอบอีพีนี้มาก พิมฐาเล่าเรื่องดีมาก ฟังเพลิน ดูซ้ำไปซ้ำมาไม่เบื่อเลย ❤❤
เห็นพิมฐาแล้วนึกถึงน้องเลิฟ gmmtv ถ้ามีโอกาส พี่ภัทรเชิญน้องมาออกบ้างนะคะ อยากเห็นอีกมุมของน้อง เกี่ยวกับการเริ่มต้นทำธุรกิจ
ดู Sunday Morning ep.นี้ ep.แรก แล้วต้องไล่กลับไปดูทุก ep. ชอบมากค่ะ ดีมาก ❤️
กอดๆนะคะพี่พิม🧸🥺 ขอบคุณทั้งรายการและพี่พิมนะคะ กำลังหาอะไรดูแก้เครียดเลยค่ะ แต่ดูไปแล้วร้องไห้เฉย😿 ดูจบทำให้รู้ด้วยว่ามีคนเป็นแบบเราเยอะเลย เราไม่ได้แปลกไปเองคนเดียว เป็นคนที่เก็บความทรงจำตอนเด็กแบบละเอียดมาก จำได้กระทั่งความรู้สึกว่าตอนนั้นเป็นแบบไหน ยิ่งโตกลับยิ่งคิดมากว่า คิดว่าคนอื่นจะมองเรายังไง หลังๆมานี้รู้ตัวว่าตัวเองโฟกัสผิดจุด แต่ก็ยังแก้นิสัยนี้ไม่หายสักที ทรมานกับความรู้สึกนี้มาก😭 มีเรื่องให้คิดมากทุกคืนก่อนนอนไม่เว้นเรื่องเลยTvT
ตอนนี้เป็นแบบพี่พิมที่ไม่อยากมีเพื่อนพอเปลี่ยนสังคมค่ะ ขอบคุณที่พี่พิมได้เล่าชีวิตของพี่ อย่างน้อยมันทำให้หนูรู้ว่าบนโลกนี้มีคนที่เป็นเหมือนหนูตอนนี้อยู่ แต่พี่ก็ผ่านมันไปได้ สักวันหนูหวังว่าหนูจะหลุดออกจากตรงนี้แล้วกลับไปมีความสุขแบบที่เคยเป็นได้
น่าร้ากก พิมฐาคือความสดใสของโลกนี้
มุมกล้องตัดต่อดีมากเลยค่ะ พิมฐาก็พูดน่าฟัง ยิ้มเก่ง น่ารัก
ขื่นชมพิธีกรค่ะ มีมารยาทมากๆ
ทุกวันนี้เป็นแบบคุณพิมตอนอยู่ออสเลยค่ะ พยายามเปิดใจบ้างแล้วแต่ก็กลับไปเป็นคนไม่อยากเข้าหาคนอื่นอยู่บ่อยๆ แต่ใดๆคือพอดูเวลาที่พี่ภัทรนั่งฟังแขกรับเชิญเล่า ก็คือรู้สึกว่าอยากให้โลกนี้มีคนแบบพี่ภัทรอีกเยอะๆจัง บางทีการมีใครสักคนคอยรับฟังในมุมที่เล่าอยากเล่าแต่ไม่มีโอกาสได้เล่าบ้างก็คงจะดีไม่น้อยเลย :)
คลิปนี้ดีมาก ได้เห็นอีกมุมนึงของพิมฐาคนที่ดูสดใสมากๆอ่ะ ดูชีวิตดีมากๆแต่ก็เจอเรื่องมาเยอะเหมือนกัน
ขอบคุณพี่พิมพ์ที่มาออกรายการนี้ ขอบคุณพี่ภัทรที่ชวนพี่พิมพ์มา พี่พิมพ์ในเวอชั่นที่ขยับได้มันดีจริงๆชอบดูตั้งแต่ช่องพี่หน่องเมย์ ไปป๋าซ่าพาสิง จนรายการนี้
ร้องไห้ตามเลยค่ะ โดยเฉพาะพาร์ทระเบียง คือเหมือนเรามาก แต่เราไม่ได้มีคนซัพพอร์ตแบบพิม มันยังคิดไม่ได้ เหมือนตอนนี้อดทนมีชีวิตอยู่แบบไร้ความรู้สึกอยู่แบบให้พ่อแม่สบายใจ ทั้งๆที่ในใจไม่อยากลืมตาตื่นขึ้นมาเลยในแต่ละวัน ทำอะไรก็เหนื่อยากๆเลย
พอดแคสต์พี่พิมฐาเลยนะเนี่ย ขอบคุณสำหรับข้อคิดดีๆในชีวิตนะคะ ✨🌱
ขอบคุณพิมมากๆคลิปนี้ช่วยเราปลดล็อกอะไรๆบางอย่างได้จริงๆ เราหลุดโฟกัสกับชีวิตไปหลายปีมานี้แล้วไม่มีความสุขเลยเพราะมัวแต่สนใจสิ่งอื่นโดยลืมว่าต้องโฟกัสและappreciateตัวเอง
เล่าเรื่องดีมาก เห็นคอนเนคชันหมดเลย
ทำให้รู้จักพิมพ์มากขึ้น ทัศนคติดี ๆคำถามดีๆ ขอบคุณครับ
ขอให้ทุกวันของพิม ต่อจากนี้มีแต่วันที่ดีนะ ❤️
ชอบช่วงนี้มากๆๆๆ ทำให้ได้รู้จักในอีกมุมหนึ่งของ Influencer ต่างๆ ซึ่งมีอีกมุมที่คนภายนอกอาจจะไม่ได้เห็น แต่ก็ใช่เขาจะไม่มีมุม Dark Side หรือมุมอ่อนแอต่างๆ
ขอบคุณที่เชิญพิมฐามาค่ะ เทปต่อไปขอเเป็นเมอาด้วยนะคะ
ดีทั้งคำถามดีทั้งคำตอบ ร้องไห้ตามกับคำพูดพ่อพี่พิมเลยตรงกับชีวิตหนูมากๆ🥹
ดีใจที่ได้ดูคลิปนี้ ขอบคุณความตั้งใจของทั้งคู่เลยค่ะ 🤍
เราชอบพิมฐามาก น่ารัก สดใส
Always support you na Thanida💕
ยังยืนยันและเชื่อในความรู้สึกของตัวเองนะ ว่าพี่พิมก็คือคนๆนึง และเป็นคนที่น่ารักคนนึงเลยนะ 💕💕
รักพิมฐา
เห็นแต่ในมุมสดใสหัวเราะ แต่ไม่คิดว่าแต่ก่อนความรู้สึกพี่พิมจะดาวน์ขนาดนี้
เป็นสัมภาษณ์ที่ดูแล้วแบบอบอุ่นอะ ดูแล้วใจฟู