Δημήτρης Μητσοτάκης - Η ιστορία του Μάνου / Dimitris Mitsotakis - I istoria tou Manou
Вставка
- Опубліковано 20 сер 2024
- Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΜΑΝΟΥ
(Στίχοι-μουσική: Δημήτρης Μητσοτάκης)
Εδώ σ’ αυτή τη γειτονιά, μα και στην παραπάνω
ακόμα λένε οι παλιοί για το θεριό τον Μάνο.
Γεννήθηκε στον Πειραιά, σ’ ένα μικρό δυάρι
τα πόδια του ήτανε στη γη κι ο νους του στο φεγγάρι.
Πατέρα δεν εγνώρισε - ποιος να τον είχε σπείρει; -
κι αν ρώταγε τη μάνα του άναβε θυμιατήρι.
Από μικρός δεν γούσταρε τα γράμματα διόλου
μα είχε τέτοια δύναμη που ’μοιαζε του Διαβόλου.
Για δαίμονα τον έκανες μα ο Μάνος είχε μπέσα
δεν σήκωνε το άδικο, δεν άντεχε την πρέσα.
Φωτιά είχε στο βλέμμα του και στην καρδιά φουρνέλο
και γνώρισε τον έρωτα σ’ ένα παλιό μπουρδέλο.
Της Λίλας απ’ τα Τίρανα που ήταν τυραννισμένη
κι από του κάθε αρσενικού την κάψα ποτισμένη.
Στα δεκαπέντε έπιασε δουλειά παλιορημάδα
στο συνεργείο του Λωλού, πιο κάτω απ’ την Πηγάδα.
Ξεκίναγε απ’ το χάραμα, ώσπου να βγουν τ’ αστέρια.
Μια μέρα με τ’ αφεντικό πιαστήκανε στα χέρια.
Γιατί τον είπε μπάσταρδο ο μάστορας τον Μάνο
τον πήρανε αναίσθητο, σ’ ένα φορείο απάνω.
Τον κάλεσαν στο πεζικό, δυο χρόνια η θητεία
και πέντε μήνες φυλακή, δεν σήκωνε αστεία.
Καλός πολίτης κι άνεργος, τον τάιζε η μαμά του
τσοντάριζε και η Μυρτώ, η αρραβωνιαστικιά του.
Κι αφού η δουλειά δεν είν’ ντροπή, τον σύστησε μια Τούλα
για μπράβο σε σκυλάδικο κι άλλες δουλειές στη ζούλα.
Αρχίζει τότε η Μυρτώ να του ζητάει στεφάνι
σιγόνταρε κι η μάνα του: «πρέπει παιδί να κάνει».
Μια νύχτα, χιόνι έριχνε κι ας ήταν μέσα Μάρτη
για νταραβέρι μίλησαν τρεις τύποι απ’ τη Σπάρτη.
Τον στρίμωξαν τ’ αφεντικά δεν του ζητάνε χάρη
«αυτό κι αυτό», του είπανε, θα δώσει και θα πάρει.
Κι όπως η μέρα η καλή από νωρίς ροδίζει
έτσι κι η νύχτα η κακιά από μακριά μυρίζει.
Εδώ σ’ αυτή τη γειτονιά, μα και στην παραπάνω
ακόμα λένε οι παλιοί για το θεριό τον Μάνο.
Με μια βαλίτσα «καφετιά» κι ένα βαρύ πιστόλι
αποστολή τον έστειλαν με κάποιον Αποστόλη.
Στη μοίρα αυτός δεν πίστευε, ούτε κι εγώ που γράφω,
μα αν δεν ήταν τυχερός θα έμπαινε στον τάφο.
Αλισβερίσι πι και φι, του είπανε, θα κάνει
μα του την κάναν καρφωτή δυο λέρες, δυο ρουφιάνοι.
Τους κύκλωσαν από παντού, τραβάει αυτός πιστόλι
την έφαγε στο γόνατο μα η σφαίρα του σκοτώνει.
Στους μπάτσους δεν εμίλησε, αλλά του Αποστόλη
το στόμα όλα τα ξέρασε κι αυτό το ξέραν όλοι.
Τ’ αφεντικά τον φώναζαν ο Τόλης ο Χοντρός
τον Μάνο τον χαντάκωσε και έγινε λαγός.
Σαράντα μέρες πέρασαν. «Σαν ο καιρός γλυκάνει,
σιγά - σιγά το γόνατο», είπε ο γιατρός, «θα γιάνει».
Έξω ο Χοντρός μ’ αναστολή, τ’ αφεντικά στην Αφρική
είκοσι χρόνια κλείσανε τον Μάνο στη στενή.
Η μάνα του μαράζωσε μέσα σε έξι μήνες.
Ρεντίκολο και η Μυρτώ κι αρχίσανε οι φήμες.
Πήγε κι αυτή παντρεύτηκε με κάποιον στη Ροδόπη
του γράφει: «δεν γεννήθηκε καινούργια Πηνελόπη».
Σαν βγήκε έβρεχε πολύ κι αυτός συννεφιασμένος
είκοσι χρόνια έβγαλε στα σίδερα κλεισμένος.
Σαρανταπέντε πια χρονών κι ο νους στο νταραβέρι
«στην κάσα μέσα όταν τους δω, θα κλείσει το τεφτέρι».
Γραμμή στα στέκια τα παλιά να ψάξει, να ρωτήσει,
περνάει κι απ’ το σκυλάδικο μα το ’χανε γκρεμίσει.
Τ’ αφεντικά δεν γύρισαν ποτέ τους στην Αθήνα
τα ίχνη τους τα έψαχνε, σαν σκύλος, ένα μήνα.
Μπαρκάρισε σε φορτηγό, είπε λεφτά να κάνει
και μάγειρα τον ρίξανε, σ’ ένα βαθύ καζάνι.
Με μια Ινδή τραβιότανε και κάποια απ’ τη Βεγγάζη
μα η Μυρτώ του άφησε βαθύ, πικρό μαράζι.
Απάνω εκεί στο μπράτσο του, μια νύχτα σ’ ένα πόρτο,
το όνομά της χάραξε, λιωμένος από χόρτο.
Και σαν τη μέρα που ’ρχεται κι έχει κλειστό το χέρι
έτσι κι η νύχτα η πονηρή βαστάει κρυφό χαμπέρι.
Εδώ σ’ αυτή τη γειτονιά, μα και στην παραπάνω
ακόμα λένε οι παλιοί για το θεριό τον Μάνο.
Χρόνο δεν έκλεισε μακριά, εκεί, στα ξένα μέρη
κοντά στου φάρου τα στενά του στήσανε καρτέρι.
Είπανε πως τον έκοψαν, κι ανθρώπου να μη λάχει,
κι απ’ την καρδιά ως τ’ άντερα τ’ ανοίξαν το στομάχι.
Δυο Μαροκάνοι δόκιμοι που τάισαν τη μπάνκα
τον Μάνο βρήκαν άψυχο, εκεί στην Καζαμπλάνκα.
Κανένας μας δεν έμαθε ποιος πήρε τη ζωή του.
Ποια φράση να ξεστόμισε σαν έβγαινε η ψυχή του;
Εδώ σ’ αυτή τη γειτονιά μα και στην παραπάνω
ακόμα λεν’ τ’ αφεντικά πως ξέκαναν τον Μάνο.
Καρφί στεγνά τον έδωσε πως βγήκε από τη χάψη
και μπάρκαρε και γύρευε χαντάκι να τους θάψει.
Μα αφού κανείς δεν ήτανε μπροστά για να το ξέρει
δεν ξέρω από ποιου φονιά λαβώθηκε το χέρι.
Εκεί που τονε θάψανε σηκώθηκε λουλούδι
κι έγινε χώμα το κορμί και η ψυχή τραγούδι…
Όλα τα όργανα: τύμπανα, κιθάρες, μπαγλαμάς, μπάσο, κρουστά, ad. drums loop, έπαιξε ο Δημήτρης Μητσοτάκης.
Ηχοληψία, μίξη, mastering Γιάννης Πετρογιάννης @ Matrix Studio
Αθήνα, 1/9/ 2023
#DimitrisMitsotakis #I_istoria_tou_Manou
Εδώ όλη η επίσημη δισκογραφία του Δημήτρη Μητσοτάκη μετά τους "Ενδελέχεια". ua-cam.com/play/PL5b6-b5Mw2yR1xUTiyJQZ5YpEOm8VDD7P.html
Μια ιστορία, σαν ταινία, για τον παλιό Πειραιά και τα... "θεριά" του...
Ένα από τα καλύτερα του original Μητσοτάκη! 😎
Από τους καλύτερους μουσικούς της εποχής μας! Συγκλονιστικός όπως πάντα!
Αββυσαλεο το Ταλέντο του Μήτσου Μητσοτάκη της ΚΑΡΔΙΆΣ ΜΑΣ και είναι στην πολεμίστρα τώρα που η Ελλάδα και οι Ελληνίδες και Έλληνες τον χρειαζόμαστε Άξιος και Αξιος
Καββαδιας του 2023..! Υπεροχο ! Δεν πεθαινει ποτε η ποιηση σε τουτη δω τη γη...! Μπραβο σας παιδια ❤
Τι ωραία παιδιά που'θατανε σ'αυτες
τις εκλογές,
αλάνι να ψηφίσουμε
που να μην λέει γιες,
άνθρωπος να'ναι,με καρδιά,με νου και με αγάπη,που ν'αγαπάει
τα παιδιά και όλο
το συνάφι.
Νότες να βγάζει
όταν μιλά
χαμόγελο στα χείλη
με δυο κόκκινα μάγουλα
σαν του άι Βασίλη,
να'χει καθάρια την ψυχή με σεβασμό εντόνος
να μην υπάρχει
πια βρωμιά
να μην υπάρχει πόνος,
εγώ δεν θα το πίστευα,
ο εαυτός μου ίσως
πως θά'ρθει η μέρα
κάποτε που δεν θα υπάρχει μίσος,
που δεν θα υπάρχει
ρατσισμός φτώχεια
και ανασφάλεια,
ούτε θα τρέχουν τα παιδιά με ξύλο
στην ασφάλεια.
Τους στοίχους
αν διαβάζετε, Λευτέρη
Αντωνάκη,
στην κάλπη ρίξετε ξερό
Δημήτρη Μητσοτάκη!!
Η λεβεντογεννα ΚΡΉΤΗ και οι καινούριες φουρνιές που κρατάνε και γράφουν και ερμηνεύουν Αξιοθαύμαστα την παραδοσιακή μουσική και τις προσωπικές τους δημιουργίες που η ποιότητα τους είναι Εγκυημενη
Από τα καλύτερα που έχεις γράψει.
Μ' έπιασες από την αρχή, από τι νομίζεις; Από το πήδημα της βελόνας...
Καλοτάξιδο στον μόνο Μητσοτάκη που αγαπάμε
Σε ταξιδεύει,ο μοναδικος Μητσοτάκης που αξιζει!!!!
τι τραγουδαρα εγραψες παλι ρε φιλε.. συγχαρητηρια!!
Μπράβο !!! Μου αρέσει και η ...εξέλιξη στο τραγούδι σου
Μπράβο σειρά, πολύ ωραίο
❤❤❤❤ Έγραψες κ πάλι μια Ιστορία από τα συρτάρια
ΜΠΡΑΒΟ ΣΟΥ ΜΗΤΣΟΟΟΟ ΚΑΙ ΠΑΡΕΑ ΣΟΥ.ΝΑΣΘΕ ΠΑΝΤΑ ΚΑΛΑ!!!!
Υπέροχο!! Καλοτάξιδο Δημήτρη!!!
✒Τα Λογια ειναι Περιττα 🤟 για οσου δε γνωριζουν αυτο σχημα αυτο ειναι το Αγαπω στη νοηματικη στα αγγικα και παλη σ ευχαριστω για αυτα που μας δινης ΔημητρΗ
Upp The Irons Και Καλή Αντάμωση
σ' ευχαριστούμε ρε Δημήτρη
Καλοτάξιδο μπράβο Δημήτρη!!!!!! ❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤
ΜΑΓΙΚΟ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Μια ιστορια που ολοι θα θελαμε να ζησουμε αλλα δεν το τολμησαμε
Τραγουδαρα
Πολύ όμορφη ιστορία... Ξεχωριστός στίχος. Μπράβο (αν και η μελωδία είναι ίδια με αλλά τραγούδια)
Ραπάρει απάνω σε Νότες μπουζουκιού!!! Και αυτό το κάνει να έχει ένα αποτέλεσμα μουσικής μοναδικό στην ιστορία του ελληνικού τραγουδιού!!! Συγχαρητήρια για το αποτέλεσμα!!!
Και τα κάνει ένας ροκάς
👍
Καλοταξιδο !
👏🙏🏻❤️
AweSoMë
απο τα αγαπημένα μου, σαν μικρού μήκους ταινία που σου δίνει να πάρεις μαζί σου την θλίψη της, όταν ''βλέπεις'' την τελευταία σκηνή
Και η τελευταία σκηνή ακόμα εξάπτει την φαντασία
ωραιο!!😉
Ωραίος ο Μάνος..
♥♥ ♥♥♥♥♥ ♥♥♥
ΤΙ ΙΣΤΟΡΙΑ!!!
ΕΙΘΕ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤ ΝΑ ΣΟΥ ΔΙΝΕΙ ΕΜΠΝΕΥΣΗ ΓΙΑ ΝΟΕΡΑ ΤΑΞΙΔΙΑ ΜΕ ΟΧΗΜΑ ΤΗΝ ΜΟΥΣΙΚΗ! ΣΕ ΕΧΩ ΑΠΟΛΑΥΣΕΙ ΣΕ ΓΙΟΡΤΗ ΤΟΥ Κ.Ε.Θ.Ε.Α ΠΡΙΝ ΧΡΟΝΙΑ, ΣΤΟ ΚΥΤΤΑΡΟ, ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΧΟΡΤΑΙΝΩ ΑΠΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΚΟΙΝΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΤΑΛΑΝΙΖΟΥΝ! ΜΕΝΩ ΚΑΛΛΙΘΕΑ! ΕΧΩ ΑΚΟΥΣΕΙ ΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙ ΣΟΥ, ΜΕΣΑ ΣΤΟ CD "ΣΤΗ ΠΡΕΣΣΑ", ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΣΑΙ!
...οι στιχοι στα τραγουδια σου φιλε μου δημητρη, πραγματικα με ταξιδευουν...κανα δυο χρονια τωρα.....λαθος μητσοτακη ψηφισανε τα γιδια...😂
Well Now.... About That....
Κινηματογραφικό! Σαν ταινία ξετυλίγεται......
What Ya Gonna Do????
Δημήτρη ! Πολυ μα πολύ μπλα μπλα , θέμα τετριμμένο, φόρμα τραγουδιου μια από τα ιδια ραποειδομορφα
Γιατί ?
Βρες σκηνοθέτη !!!
😊
SSSSSSSSSSORAIOSSSSSSSSSS . ΕΙΣΑΙ ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΟΣ !
kaloutsiko.kali istoria. ligo monotono.