Co z łatwością zabija relację z mężczyzną i ochładza jego uczucia?
Вставка
- Опубліковано 2 лют 2024
- Dzisiaj kontynuacja naszej serii "Fascynująca Kobiecość" (link do serii poniżej) na podstawie i w formie przeglądu książki "Potęga Kobiecości", napisanej przez Helen Andelin. Te pierwsze rozdziały książki wydają się oczywiste, a jednak...nie zawsze praktykowane przez kobiety w relacjach z mężczyznami (jak i synami) - włączam w tą grupę siebie. Problem w tym, że często właśnie w tych cichych, niewidzianych, przegapianych praktykach, tudzież nawykach tkwi tajemnica, dlaczego niektóre kobiety mają wspaniałe, żywe, pełne radości, zabawy i partnerstwa małżeństwa, a inne nie. Zapraszam do pogłębiania naszego rozumienia mężczyzn!
Dziękuję za dzielenie się moimi odcinkami z przyjaciółmi i na mediach społecznościowych! Jeśli myślisz o kimś, komu zachęta w dziedzinie kobiecości i relacji damsko-męskich może się przydać, podziel się. Pomaga mnie to również budować ten kanał i zachęca niezmiernie do tworzenia i dzielenia się.
Wzrastajmy razem!
Nowy odcinek w każdą niedzielę plus odcinki dodatkowe! Zasubskrybuj, aby nie przegapić!
@DompodZorza
Link do Serii "Fascynująca Kobiecość":
• Kobiecość
Linki, które znalazłam do książki w tłumaczeniu Polskim:
ksiegarnia.ber...
lubimyczytac.p...
Strona internetowa: dompodzorza.my...
Codzienne foto-relacje z mojego życia uzupełniające YT kanał na:
Instagramie: / dompodzorza
Facebooku: www.facebook.c...
Muzyka: Epidemic Sound
Bardzo dziekuje za ten odcinek. Ja dziś jestem chora, caly dzień spedziłam w łóżku, a moj mąż zajmował się naszą trójeczką i tylko wrzucał mi najmlodszą do karmienia. Zrobił też obiad i domosił cieplą herbatę. Feministka w głowie mówiła ' przecież to też jego dzieci, to zajmowanie się nimi to również jego obowiązek '. Mimo to przed chwilą podziękowałam mu za ten dzisiejszy dzień. I zobaczyłam jaką przyjemność zrobilam mu tym docenieniem 😊
Cudownie! Ja też to samo w głowie często słyszę… i tez muszę się zatrzymać i powiedzieć po prostu: dziękuje za to i za tamto. Bo same tez potrzebujemy docenienia, prawda?
Ja prawie 5 dni leżałam na covida! Tak, ze witam w klubie. Nadal słaba jestem, muszę siadać i się kłaść co chwile.
Doszłam długo po ślubie po nawróceniu się że zacząć zmiany od siebie ,zacząć traktować tak jak same chcemy być traktowane i mówić tak jakby mąż już był cudowny i mój zaczął od tego dorównywać temu co mówiłam Mu.😊
Pani Edyto, jest Pani przykładem tego, ze to naprawdę działa i jest Pani piękna rzadkością. Bardzo mnie to zachęca, żeby kontynuować moją pracę nad sobą
Jestem wypaloną żoną , wyczerpaną walką i brakiem akceptacji swojego męża, , dziękuję za tak cenny materiał do przemyślenia i uzdrowienia . Pozdrawiam serdecznie 💚
Witam kochana ❤️ wysyłam uściski i znam to uczucie. Nic nie jest stracone. Póki żyjemy, możemy obracać niemożliwe w możliwe ❤️
@@DompodZorza Bardzo się cieszę , że trafiłam na Pani kanał , w internecie jest tyle informacji jak się rozwieść , uwolnić.. ale jaką być kobietą i jak ratować małżeństwo , pozdrawiam serdecznie 💚
Tak to prawda że słowa mają moc ksztaltowania, zwłaszcza te uslyszane od żony. Mamy ogromną moc sprawczą i odpowiedzialność za to jakim czynimy swojego mężczyznę. Zawsze mamy wpływ na niego albo w dobrą stronę, pomagamy w rozwoju, albo dzialamy destrukcyjnie.
Tak! Jest to mocarne, że nasze słowa (albo ich brak) mają taki wpływ.
Każda dorosła osoba jest odpowiedzialna za siebie, a jesli mężczyzna jest uzależniony do słów/czynów partnerki, to znaczy, ze jest współuzależniony, a to się leczy. Żadna żona nie ponosi odpowiedzialności za nikogo dorosłego ! Mąż to nie własność.
Nie do końca. Zależy o jakiej relacji mówimy. Małżeństwo to jest obopólna zgoda na zdrową zależność, na służenie sobie nawzajem w miłości i na szukanie dobra drugiej osoby i szanowanie ich potrzeb. To jest Biblijna wizja małżeństwa. Nie ma ona wiele wspólnego z innymi opcjami relacyjnymi, wiec po prostu zależy o czym mówimy.
Słowa mogą leczyć, lub kaleczyć. Kobieta od zawsze była uzdrowicielką 😊
Słowo ma moc! Pamiętajmy o tym. Jest jak nóż - można nim ukroic chleb ale i zabić.
Tak, niestety!! ❤️
Hej! Jestem zachwycona twoim kanałem:)) jestem mamą 4 mies i 1.5 r córeczki.Mieszkam koło Gdańska na północy Polski lecz mieszkałam chwile w Totonto..:) dziękuję Ci z ate treści ciężko w dzisiejszych czasach w pędzie znaleźć coś wartościowego w internecie lub można się naciąć. Obecnie zajmuje się dzieckiem w domu mam rok przerwy id studiów pielęgniarskich a pomiędzy przewijaniem a sprzątaniem domu puszczam twój kanal , dzięki ❤🎉 Musze ta książkę gdzieś dostać.. w Pl..eh tylko czasu troszkę brak z maluszkami
Witaj, kochana! Toż szczęściara z tym morzem na codzień ❤️😊
Gratulacje maluszków ❤️❤️❤️
Ja lubię słuchać audio wersji książek, bo tez dużo czasu na czytanie nie mam, choć wykrajam 15 min tu i tam. Jest to sztuka i wysiłek! Ta książka niestety nie ma wersji audio.
@@DompodZorza morze blisko haha a ja byłam na plaży chyba przed ciążami 2 lata temu...
Książkę ciężko dostać musialam ściągnąć do mojej biblioteki z innej za kaucja 100 zł i czekam aż przyjdzie...oby było warto
Dziękuję! :)
😊❤️
Zgadzam się, to trudne, choć bardzo ważne nasze zadanie jako żony. Dziękuję za piękny motywujący odcinek
Tak, nie jest łatwo. Nie jest łatwo służyć drugiej osobie i myśleć o ich dobru i pamiętać ze ich potrzeby są inne niż nasze
Czuje ,że mialabysmy o czym rozmawiać 😊😇👩💻🤱
❤️❤️❤️❤️😊😊😊😊
A ja tak nie doceniam meza...jesteśmy w kryzysie.hmm pp.narodzinach dzieci wszystko się zmieniło.brak czasu na rozmowę na docenianie itd
Rozumiem. Małżeństwo jest naprawdę trudne, szczególnie jak dzieci się pojawiają. Warto dodawać małą walkę o nie, żeby się nie zakopać za głęboko.
Fajnie jakbys zrobila odcinek o polecajakch twoje the best books np
Ok, dodaje do listy! Dzięki za komentarz i pomysł
Pięknie
🥰
Jak piękne mogło by być życie, gdyby wszyscy opierali się na takich oczywistych "zasadach". Niestety, zbyt często mało wartościowe bodźce przysłaniają to, co istotne. Wczoraj w naszej świątyni padło ogłoszenie o zapotrzebowaniu na psychologa rodziny. Choć to oczywiście w żaden sposób nie jest możliwe, natychmiast pomyślałam o Tobie😃
Haha nieźle Zuza! Zawsze mi w testach osobowości wychodziło: terapeuta/psycholog/nauczyciel. Ale zdecydowałam się na studia medyczne, po czym tuż przed samym faktem, skończyłam na muzycznych. Alw Bóg miał plan i wykorzystał studia muzyczne.
@@DompodZorza Jesteś zatem kobietą tysiąca talentów. I nie zakopałaś chyba żadnego, bo widać że dzięki temu, co wybrałaś jesteś spełniona. Osobiście bardzo żałuję, że wybierając zawód, nie postąpiłam inaczej. Owszem, było stabilnie, ale po trzydziestu latach czuję się jak wydmuszka, a na zmiany brak mi już odwagi. Bardzo chętnie obejrzę Q&A, o którym wspominałaś.
A jaki zawód wybrałaś?
Wydaje mi się, ze możemy być spełnieni wszędzie. Mnie pomogła realizacja, ze to nie to CO robię ale JAK robię, ma znaczenie. Jeśli robię najlepiej jak mogę i dla Pana, to wartość mojej pracy jest mega. Mogę być śmieciarzem i całe życie narzekać, ze muszę się zajmować śmieciami i w ogóle jaka to nieprzyjemna praca, albo moge być najlepszym śmieciarzem, który wykonuje prace rzetelnie, macha do przechodniów z radością, wciska klakson, gdy widzi dzieci, żeby im radość sprawić itd. Mialam takiego jednego śmieciarza u nas w sąsiedztwie. Dzieci go uwielbiały. Zawsze wesoły, oddany pracy. Teraz jest dziewczyna, która nienawidzi swojej pracy i to widać we wszystkim.
@@DompodZorza jestem zwykłym urzędnikiem, zero fantazji, suche fakty, liczby i przepisy. Pracuję jednak najlepiej jak potrafię i był czas, kiedy się spełniałam, jednak czynniki zewnętrzne zmieniły wszystko na gorsze. Kiedyś marzyłam, by być terapeutą właśnie, pracować z nieszczęśliwymi dziećmi, ewentualne tłumaczem lub korektorem tekstów, gdyż jestem humanistką. Życie jednak potoczyło się inaczej. Chcąc wykorzystać pierwszą, a może o ostatnią szansę przy okazji zmiany miejsca zamieszkania postanowiłam zmienić pracę, diametralnie. Ostatnie lata doprowadziły do tego, że rozważałam nawet gastronomię i to najniższego szczebla, no podobnie jak Ty uważam, że można być szczęśliwym nawet na zmywaku. Niestety w takich miejscach (podobnie jak w sklepach) nikt nie chce rozmawiać z paniusią z biura, choć żadna ze mnie paniusia. A na naukę w "nowym" biurze jest już dla mnie zbyt późno. Nie tracę jednak nadziei, w dużej mierze dzięki Twoim filmom, bo może gdy na nowo uwierzę w ludzi, coś dobrego się wydarzy się i w moim życiu.
Nie ma „zwykłych urzędników” 😊 jesteś „niezwykłym urzędnikiem” 😊❤️
Pozdrawiam serdecznie❤
Pozdrawiam i ściskam!
I nie zawsze to sie udaje,niestety
Co masz na myśli?
A co z kobietami? Hmmmm
Co masz na myśli, kochana?