BLONDYNKA, reż. Andrew Dominik, Netflix, prod. 2022 - wideorecenzja Tomasza Raczka
Вставка
- Опубліковано 21 сер 2024
- BLONDYNKA, reż. Andrew Dominik, Netflix, prod. 2022 - wideorecenzja Tomasza Raczka
@TomaszRaczek
_________________
Zapraszam na mój profil w serwisie Patronite gdzie można dołączyć do Patronów moich nowych projektów:
patronite.pl/r...
----------------------------------------------------------------------
Moja ocena: 5/10
----------------------------------------------------------------------
🏳️ Subskrybuj kanał / @tomaszraczek
🎬 Więcej filmów • Wideorecenzje
➡️ Facebook / tomaszraczek.fanpage
📷 Instagram / tomekraczek
🐦Twitter / tomaszraczek
----------------------------------------------------------------------
Tomasz Raczek - teatrolog (absolwent wydziału Wiedzy o Teatrze warszawskiej Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza), krytyk filmowy i publicysta, wydawca (Instytut Wydawniczy Latarnik), autor programów telewizyjnych (TVP, Canal+, nFilmHD, Polsat) i radiowych (Radio Nowy Świat, TOK FM, RMF FM, Radio Klasyka, PR 2). Redaktor naczelny miesięczników Playboy, Voyage, Film, Magazyn Filmowy Stowarzyszenia Filmowców Polskich. Wicedyrektor TVP2, dyrektor kanałów filmowych nFilmHD 1 i 2, kierownik literacki Studia Filmowego OKO i teatrów w Warszawie, Gdyni i Chorzowie, dyrektor programowy prasowego koncernu wydawniczego Gruner & Jahr i portalu internetowego Ahoj.pl. Współtwórca legendarnego programu filmowego Perły z lamusa, który przez kilkanaście lat prowadził z Zygmuntem Kałużyńskim w TVP2. Autor kilkunastu książek o filmie, telewizji, wybitnych postaciach kultury masowej a także leksykonów filmowych "Perły kina" napisanych wspólnie z Zygmuntem Kałużyńskim. Popularyzator kinoterapii, oficer rozrywkowy na ostatnim polskim transatlantyku ts/s Stefan Batory. Laureat Wiktora oraz nagród za osiągnięcia w dziedzinie krytyki artystycznej: Nagrody im. Stanisława Wyspiańskiego I stopnia, Nagrody Państwowego Instytutu Sztuki Filmowej i Nagrody Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich.
#TomaszRaczek #Raczek #Recenzja #film #kino #wideorecenzja
Panie Tomaszu, kolejny raz tu jestem i nigdy się nie zawiodłem, za co dziękuje bardzo. Chciałbym nawiązać oczywiście do Pana słów, szczególnie tych na końcu. Mianowicie żeby ten mechanizm zadziałał to człowiek musi mieć empatię. Empatię, wyobraźnie i serce dla innych ludzi. A doskonale rozumiem jak tego nie ma ponieważ nie jestem katolikiem do tego mam południową urodę, a wychowałem się w latach 90’ w małej miejscowości gdzie do całej podstawówki chodziło ze 100 uczniów. Ja osobiście poradziłem sobie ale rozumiem, że ktoś może tego nie udźwignąć. Do tego patrząc na to co się dzieje z ludźmi, na to jak jesteśmy podzieleni, niestety dochodzę do wniosku, że kino ale i cała szerokopojęta sztuka, jest coraz bardziej płytka i skomercjalizowana. Bardzo lubię kino ale coraz częściej łapię się na tym, że wracam do starych filmów a nie rzucam się na nowe. Jeszcze apropo ludzi dodam, że nikogo nie interesuje czyjeś położenie. Czyjeś sprawy, trudności, punkt patrzenia z miejsca kogoś innego. Nikt nie stara się zagłębić w nic. Wszystko ma być szybko i podane pod nos. Mam wrażenie, że życie teraz to jeden wielki fast food. Nie wskazuje winnych, dotykam tylko problemu który ewidentne toczy jak nowotwór społeczeństwo. Brakuje takich intelektualnych uczt. Brakuje coraz więcej smaku i jakości we wszystkim. Aby z tym walczyć czekam między innymi na kolejne recenzje i części premium. Pozdrawiam serdecznie!
Lepiej by było, gdyby marketingowcy skoncentrowali się na robieniu reklam, a nie filmów.
Marketing rządzi teraz wszędzie. Niestety.
Oceniam film wysoko, jako bardzo staranny i przemyślany, mistrzowsko balansujący na granicy zwidu i jawy. Niezwykle przejmująca opowieść o wielkim cierpieniu, zagubieniu i poczuciu opuszczenia. O wrażliwej, kruchej naturze kobiety, zupełnie bezbronnej i bezradnej wobec piekielnie trudnych doświadczeń i często bezwzględnego, zachłannego i nikczemnego otoczenia. Poruszające obrazy na długo pozostają w pamięci. Doskonała Ana de Armas.
"365 Dni" Lipińskiej: 4/10, "Blondynka" Dominika: 5/10. Wszystko dlatego, że ulegamy fałszywemu przeświadczeniu, że filmy nie mogą być mierzone jedną miarą. Zrozumiałbym te dysonanse (oczekiwania, dorobek i możliwości twórców, budżet itp., itd.) w dyskusji na temat konkretnej produkcji lub wszelakich odniesień oraz szerszej ocenie, ale w sytuacji, gdzie posługujemy się punktacją w jednowymiarowej skali jest to po prostu nieuczciwe. W mojej ocenie (jestem w tym głęboko osamotniony) "Blondynka" jest filmem przynajmniej intrygującym - zarówno w aspekcie opartych o powieść Joyce Carol Oates treści, jak i chaotycznej formy narracyjnej, technicznej i estetycznej. Według mnie w tym szaleństwie jest metoda. Mam temu filmowi wiele do zarzucenia, ale staram się zaakceptować pozbawioną logiki sztukę filmową w wykonaniu Andrew Dominika. Logika w kinie autorskim - bo tak odbieram ten film (aż dziw, że Netflix puszcza coś tak "niefabularnego") - nie jest konieczna, a często wręcz przeszkadza w rozwinięciu wizji artystycznej. Zabiegi, które mnie rażą (odpustowe płody CGI czy tandetne efekciarstwo w niektórych scenach) traktuję jako elementy kontaminacji i kontrapunkty dla niezwykle stylowych kadrów oraz elegancji stylistycznej całego obrazu. To kontrowersyjna sztuka, która balansuje na granicy kiczu i dobrego smaku. Jest w tym filmie jednak coś, co osobiście cenię najbardziej, a na co w polskim języku nie znalazłem odpowiednika - Amerykanie określają to mianem "haunting". 8/10.
Podzielam opinie i dodam jeszcze, ze oprócz wyjątkowych wizualiów filmu nikt nie zwraca na świetny soundtrack stworzony przez ten sam duet co w Dahmerze (Nick Cave i Warren Ellis).
Zgadzam się. Mnie osobiście film bardzo się podobał. Faktycznie ma słabe punkty...ale jest intrygujący. Po raz pierwszy naprawdę zrozumiałam co ona musiała przeżyć w Hollywood ..jako aktorka i jako piękną kobieta. To nie jest biografia 1 do 1. Oczywiście. Ale szczerze powiem ze zrobił na mnie wrażenie. A aktorka grająca główna rolę....miała bardzo trudne zadanie...I wykonała je według mnie na 5. Ja dałabym temu filmowi 8. Pozdrawiam
Genialna recenzja! Czekalam na nia dlugo, sluchajac innych na internecie ktore wprowadzaly zamet w mojej glowie, Pana recenzja wreszcie trafila w sedno sprawy i wyjasnila o co tu chodzi, jasno i zrozumiale. Inni recenzenci ktorych sluchalam, a byli to mezczyzni, przewaznie mlodzi, z jakichs powodow spodziewali sie innego obrazu Marylin i wszystko w tym filmie im przeszkadzalo. Miotali sie i nie potrafili wyjasnic dlaczego film im sie nie podobal i dlaczego, ich zdaniem, byl wulgarny. Moze chodzi tu o to, ze mezczyzni w filmie sa przedstawiani jako prawie wylacznie eksploatujacy gwiazde ktora stworzyli. Z kolei Pan, bardzo dobrze (i subtelnie) to wyjasnil na przykladzie Brada Pitta i Weinsteina. Jak o mnie chodzi to film mna wstrzasnal i to lubie i dlatego oceniam go wyzej niz zrobil to Pan. Ten film bedzie sie pamietac. A jak chodzi o sw. Mikolaja, to wszelkie porownania tego tlustego krotochwila do pana sa idiotyczne i bez sensu.
A dla mnie BLONDYNKA to jeden z najlepszych filmów roku. Klimat, zdjęcia, obsada i muzyka są niesamowite. Oryginalny, nietuzinkowy, łamiący tabu, wciąż aktualny i zmuszający do myślenia poruszający obraz kobiety traktowanej niczym mięso przez mężczyzn i showbiznes. Jak dla mnie 9/10.
zgadzam się ;) - film oprócz tego że wzruszający to jest też jako obraz estetycznie bardzo ciekawy - polecam ten film znajomym
Cieszę się że mogłam poznać Pana opinię ;). Pana wiedza i jej szeroki zakres pozwalają mi odkrywać wątki i znaczenia o których nie miałam pojęcia - bardzo to sobie cenię. Obejrzałam Blondynkę w 2 częściach na Netflixie - nie oglądało się tego filmu łatwo ale byłam go bardzo ciekawa. Tak czy owak film mi się podobał, nie odebrałam wątku "płodu" jako antyaborcyjnego a raczej jako wątek dotyczący wrażliwości Marylin i jej smutku za niemożnością posiadania dziecka (mimo że nie wiem czy taki smutek odczuwała naprawdę). Myślę że każdy z nas w zależności od rodzaju wiedzy i znajomości faktów mógł odebrać film inaczej i ja chyba jestem zadowolona że nie mam tak szerokiego tła ;) Może ten film niósł ze sobą manifest podmiotowego traktowania kobiet i nawiązywał do ruchu "me too" ale myślę że pokazywał także prawdę o tym jak postrzegana była większość kobiet w tamtych czasach i że niewiele kobiet zdawało sobie sprawę że może się temu przeciwstawić lub po prostu bało się to zrobic. Dla mnie film był bardzo wzruszający i doskonale pokazywał to o czym Pan powiedział w części "premium" - czyli o wtłaczaniu ludzi w czyjeś wyobrażenie o nich. Niewiele wiem o Marylin ale od kiedy się o niej dowiedziałam (czyli kilkadziesiąt lat temu) jestem jej postacią nieustająco zafascynowana. Dla mnie to kobieta bardzo czarująca co jest zwykle połączeniem atrakcyjności i inteligencji - tak ją przedstawiono w tym filmie za co jestem wdzięczna - bo to film o mojej Marylin ;) pozdrawiam ;)
Cale moje dziecinstwo spedzilam w malej wsi (dla mnie malej ) . Z racji posiadania najlepszego taty w całym powiecie wszyscy mnie znali . Nie bylo szansy na najmniejszy odstep od normy w moim zachowaniu (raz ze nie moglam tego zrobic tacie , dwa ze kazdy by mi przypominal ze corce takiego ojca po prostu nie wypada ) Wiec moja milosc to rocka i wszystko co sie z tym wiazalo zostalo zle przyjete w spolecznosci . Moj tato byl wrecz pouczany ze robiac tyle dla dzieci psuje je i ,,one,, czyli my dzieci kiedys odplacimy złym za tyle poswiecen i milosci . Dusilam sie w tym malym grajdolku i mieszkajac w blokowisku wiedzialam ze wszyscy wszystko widza i wszystko slysza na kazdego temat . A tematy rozmow byly glownie na temat nieobecnych przy rozmowie i o dyskotece w sobote i o tym kto smial w czym przyjsc w niedziele do kosciola koniec . Nikt nie slyszal tam wtedy o panu Kałuzynskim( kochałam razem z moją babcią , wierzyłamze do do mnie macha i też mu machałysmy ) z spierajacym sie na tematy między innymi filmowe z panem Raczkiem bo nawet gdyby chcieli obejrzec ow program niewiele zrozumieliby z jego tresci . Od dziecka chcialam stamtad uciec , rozplynac sie jak mgla nad polami , przebiec przez lasy i gnac do miasta do ludzi wsrod ktorych jest sie jak oni nieznajomym .
Lubie ludzi i potrafie od razu nawiazac z czlowiekiem relacje ale wylacznie z tymi ktorych wybiore a nie zyc jak w big brderze :)
Slyszec co sie u kogo dzieje zanim opuszcze wlasne mieszakanie . Panie Tomaszu pan staje sie Mikolajem przed swietami ja w wiosce Mikolaja zylam caly rok na dodatek 17 dlugich lat prawdziwy Truman schow .
Okropienstwo , po dzis dzien kazdy moze podejsc i zapytac co tam u Ciebie ? I wypada grzecznie odpowiedziec bo powiedza moim rodzicom ze zle mnie jednak wychowali :(
Dziękuję za komentarz: dokładnie o to mi chodziło w mojej recenzji.
To Ci wspolczuje tez jestem z małej wsi. Ale mialam to szczescie ze moje rodzeństwo poruszało różne tematy. Najstarszy brat zaszczepił wemnie fascynację nauka i fantastyka, średni muzyka klasyczna a siostra literatura. Dzięki nim kocham przystanek alaska. Z rodzicami ogladalam perły z lamus i w starym kinie. A co do rocka tez byl zle odbierany bo kochałam go od dziecka Ale moi rodzice nie mieli z tym problemu. Może się martwili Ale dawali mi swobodę wyboru mimo iż pewne granice byly wyznaczone. Tak fak zycie w małej wsi to zycie w bańce nie orzygotowuje na duży swiat.
Byłam zachwycona filmem i myślę, że większość widzów szukała plastikowej biografii. Ten film pokazał jedną ze stron Merlyn, skupiła się na jej spectrum osoby dwubiegunowej, warsztatowo dla mnie to było wybitne.
Ja właśnie ten film tak odebrałam. Jako pokazanie jej jako postaci, którą ona kreuje a nie aktorki- artystki. Zobaczyłam jak zmaga się ze sobą, by moc robić to, co kocha. Zmaga się cały film.
Dlatego bardzo, bardzo potrzebujemy edukacji w zakresie inteligencji emocjonalnej. ❤
By umieć czasami wyłączyć ocenie/ opinię ❤💎🙏
Recenzja jak zawsze na różnych głębokościach postrzegania.
Dziękuję
Panie Tomaszu, wcale nie wygląda Pan jak Święty Mikołaj. Wygląda Pan jak człowiek, który nikogo nie udaje. I jest z tym Panu do twarzy :)
Jestem po przeczytaniu książki Tajemnice życia Marilyn Monroe. Czytałam ją dość długo, bo każdy rozdział o jej życiu, dawał mi dużo do myślenia. Zawsze kiedy ktoś mówi o tej aktoce, ja raczej zastanawiam się, że przecież ta cała postać była wykreowana a prawdziwa Marilyn to była Norma, która w niej siedziała, ale przecież każdy chciał widzieć te piękną blondynkę, a nie widział jej wnętrza. Myślę że nie da się zrobić jednego filmu o Marilyn,tutaj można powiedzieć że musiał by to być film typu dramat psychologiczny? Panie Tomaszu za ostatnie Pana uwagi i podsumowanie bardzo dziękuję. I jeszcze dodam, że ma Pan rację, aktor odtwarzający postać czy to aktorki czy jakiejś osoby wcale nie musi być jej kopia, liczy się to co ma dany aktor, reżyser nam przekazać i o to tu chodzi. Pozdrawiam serdecznie i życzę dużo dobrego, a Pan wcale mi nie przypomina Świętego Mikołaja, jeszcze raz pozdrawiam 🍀
Jestem oczarowana tym filmem. Mam wrażenie, że to co zostało pomieszaniem, idealnie było w punkt. Zabawa formą, iluzja życia niczym w filmie, zachwyt nad kadrami były takie jak bohaterka. Niejednoznaczne, pomieszane, dorosłe i bajkowe. Nie wiedziałam wcześniej nic o tym filmie, żadnych oczekiwań, a cały seans siedziałam zahipnotyzowana.
Czekałam na pańską recenzję tego filmu i dziękuję za nią bardzo, choć nie do końca się z Panem zgadzam. Dla mnie bohaterem tego filmu bynajmniej nie jest Marilyn. Na kanwie jej życia pokazany jest antagonista, prawdziwy negatywny bohater opowieści, patriarchat. To dlatego, większość męskich postaci nie jest wymieniona z nazwiska, to nie o nich tu chodzi. Chodzi o system, który uprzedmiatawia kobiety (i mężczyzn), wkłada w role. Chodzi o stereotypy i ich wpływ na tożsamość. To nie biopic o tytule "Marilyn" ale historia o kobiecie, "blondynce", którą Ana de Armas zagrała tak dobrze, że momentami słodycz aż mdliła.
To tutaj pewnie odnalazlas pewien wspolny mianownik z "Elvisem"? System/mechanizm. W przypadku Elvisa, przynajmniej w filmie, sterowany glownie przez jedna osobe, ale zakladam, ze w realu bylo to bardziej skomplikowane i rozbudowane.
"Elvisa" jeszcze nie widziałam, ale zwrócę na to uwagę...
I to jest magia Pana Tomasza. Oglądam i słucham z przejęciem nawet recenzje filmów, które mnie kompletnie nie interesują. 😄
Panie Tomku, recenzja jak zwykle z ogromnym sercem.
Szczerze mówiąc, patrząc na Pana w ogóle nie pomyślałam o św. Mikołaju. Powiedziałabym, że Pana wygląd świetnie oddaje miłość do morza i podróży morskich - rasowy kapitan statku 😊 Jednak wyglądu ludzi od wielu lat już nie komentuję i to wychodzi mi na dobre w relacjach. Wolę słuchać tego, co mają do powiedzenia. Pana recenzji również słucham z ogromną przyjemnością.
Panie Tomaszu tych którzy będą chcieli porównać Pana do Mikołaja można jak ktoś napisał ignorować i czuć się świetnie ze swoim wyglądem bo rzeczywiście wygląda Pan świetnie i z klasą!!!Tych którym to mimo wszystko przyszłoby to do głowy zapytałabym "dlaczego chciałeś mi to powiedzieć?"lub "czy uważasz że ten żart jest związany z moją wrażliwośćią?"Pod tym wszystkim kryje się wg mnie zwyczajna głupkowatość i próba błyśnięcia byle czym więc odpowiedź może być trudna.
To prawda, że zabiegi marketingowe zrobiły sporą szkodę temu filmowi. Mnie akurat Ana de Armas zachwyciła. Odbieram ten film jako przedstawienie sytuacji kobiet w Hollywood, ale nie tylko - jako bardzo mocny głos w sprawie ich uprzedmiotawiania i seksualizacji. W równej mierze jest to film o widzach, głównie mężczyznach, którzy co najmniej współtworzyli (i robią to nadal) taki obraz kobiet. Wiele osób może przejrzeć się w tym filmie i mam poczucie, że jest to jeden z powodów tak zmasowanej krytyki.
Zgadzam się, że rozmowy z płodem były żenujące.
Wspaniałe są zdjęcia. Dla mnie osobiście to bardzo dobry film.
Panie Tomku, przespałem czy nie zauważyłem ale nie wspomniał Pan nic o stronie technicznej filmu: zmiennym formacie 3:4, kolorach, oświetleniu, ujęciach itd. Szkoda, a to były zauważalne i istotne zabiegi reżysera. Pozdrawiam
Szanowny Panie Tomaszu, pełna zgoda w temacie premium, co do „Blondynki” nie mogę się wypowiedzieć bo po Pana recenzji nie zobaczę filmu:) Panie Tomku, oglądam, słucham, czytam Pana recenzje od czasów programu „Perły…” Starzeję się razem z Panem, siwieję, przechodzę przez kolejne rozdziały życia. Dziękuję za Pana recenzje i wszystkie premium dodatki. Otwiera mi Pan oczy na aspekty filmów, których bym sama nie spostrzegła. Dziękuję za dialogi z Pana partnerem Panem Marcinem - niezwykle przyjemnie się Panów słucha i ogląda.
Ja bym jednak panią zachęcał do dania szansy własnemu - w miejsce zapożyczonego - odbiorowi filmu.
Panie Tomaszu, teraz lubię Pana jeszcze bardziej,bo doceniam także za naturalny (!) wizerunek. Do tego szanuję za mądrość życiową bijącą z każdej recenzji i to nawet z recenzji niekoniecznie dobrego filmu. I ten spokój od Pana bijący... ♥️ Podobny spokój odczuwam gdy spotykam się z moją kuzynką, która medytuje już od lat. Kocham ten spokój, który mi dajecie. Wzruszyłam się przy tej recenzji. Kim jest być najtrudniej? Najtrudniej jest być sobą. Ech... żeby to wizerunek Mikołaja stworzony przez coca colę kojarzył się mi tak jak Pana twarz ze spokojem zamiast wręcz z niepokojem przedświątecznej gorączki.... Merylin mogła czuć to co niejedna kobieta,która chciałaby być traktowana poważnie, a nie jak piękna laleczka ku uciesze panów. Wizerunek często szufladkuje człowieka nie tylko w branży filmowej, choć może tu w szczególności..Kobieta mniej dbająca o wizerunek,a skupiająca się na innych rzeczach jest uważana za niedbałą,a znów ładna za niekoniecznie mądrą. Presja bycia taką czy takim a nie inną czy innym nie służy nikomu. Nie każdy chce mieścić się w cudzych ramach. Najgorzej jak ktoś sobie wymyśli dla nas rolę i oczekuje, że będziemy ją grać bez względu na to czy mamy na to ochotę czy nie. Bycia sobą w jak największej mierze i akceptacji innych życzę nam wszystkim 🙂
Panie Tomaszu, wygląda Pan super w tym looku, który Pan teraz przedstawia ;) :)
To film o zagubieniu i okrucieństwie. Poruszająca "asysta" mężczyzn. Gdy drugi raz oglądałam przyglądałam się właśnie im i miałam przykre i znajome refleksje.
Dziękuję. Panie Tomku, nie dałam rady przebrnąć przez film, bo nudziłam się i nie byłam w stanie śledzić akcji. Ale za to Pana recenzja jest bardzo ciekawa, a jeśli chodzi o część premium, to mam swoje 50% premiumowych refleksji. W Polsce jest tak prowadzona polityka tolerancji i akceptacji, że nawet gej wyoutowany nie może być tu sobą z uwagi na bezpieczeństwo.
Mnie się ten film podobał. Pokazał walkę wewnętrzną Marylin, jej demony z dzieciństwa i ich przełożenie na całe jej życie. Pokazał, że "Marylin po prostu nie było łatwo". Wiadomo, że nie jest to biografia 1:1 ale przedstawia Marylin jako osobę, która mierzyła się z wieloma demonami i tutaj był focus właśnie na ten element jej życia, jej życie psychologiczne.
Moje Malutkie Myśli: Ja nie obejrzałam żadnych reklam filmu ale podejrzewałam że życie Marilyn stało się swojego rodzaju podwaliną tego filmu. Oglądając wiedziałam że dużo rzeczy w życiu Normy się nie wydarzyło więc stwierdziłam że napewno nie jest to czysta biografia bo kiedyś ją czytałam. Wyczułam że film jest jakimś takim zamysłem artystycznym.
Dałam się pochłonąć i to niekoniecznie w życie Marilyn. Zobaczyłam w filmie wewnętrzne przeżycia które dotyczą wielu kobiet na świecie, niekoniecznie sławnych, bogatych i pięknych. Problem MM w tym filmie to problem wielu kobiet które na co dzień grają tak wiele ról, nie do końca dla nich wygodnych.
Ten film podobał mi się bardzo. Poruszono zostało wiele dziewczynowskich i babskich problemów , dlatego zgadzam się z Panem że wrzucono zbyt wiele tematów, czego jednak nie uważam za coś złego.
Aktorkę znałam ale jej nie poznałam w charakteryzacji. Jednak jakoś mnie nie interesowało kto ją zagrał, dopiero koleżanka mi powiedziała że to była ta ładna z Kuby. Wydaje mi się że ten film jest taki stricte dla kobiet dlatego nie dziwię się że dał Pan 5, prawdziwi mężczyźni (za którego Pana uważam) chyba do końca nie zrozumieją tego filmu, tym bardziej dziwi fakt że to dzieło stworzył mężczyzna. Mój mąż za Chiny Ludowe nie zrozumiał tego przekazu i namawiał mnie abyśmy przełączyli na The Office🤣.
Na mnie film zrobił wrażenie.Od początku podeszłam do niego jak do wizji artysty nt.Marilyn,bardzo "pojechał" mi po emocjach.Jednak po wysłuchaniu Pana recenzji trudno nie zgodzić się z pewnymi zastrzeżeniami.Panie Tomaszu, jak zawsze zrobił mi Pan dzień.Dziękuję za wersję premium, bardzo ważne kwestie Pan poruszył.Ależ to jest piękne w filmach,że ich obejrzenie może być pretekstem do rozmowy o całkiem innych sprawach niż te w nich pokazane.Pozdrawiam gorąco🙂💚
Otóż o to chodzi, Panie Tomaszu, że " NIE O TO chodzi" 👍👍👍Świetnie powiedział Pan o PERSONA MARYLIN Krystiana Lupy. Sandra Korzeniak była w tym spektaklu rewelacyjna. Dziękuję🌻🌹🌻🌻
Świetna recenzja oraz niezwykle przejmujące, głębokie i dające do myślenia osobiste przemyślenia i komentarze. Kocham.
W ogóle nie kojarzę Pana z Mikołajem, natomiast bardzo przypomina mi Pan kapitana Titanica w reżyserii Jamesa Camerona.
Mam nadzieję, że to Panu nie doskwiera, wiedząc że chciał Pan być marynarzem 🙂
Panie Tomaszu
Jak to dobrze, że ja oczekiwań nie posiadałam,jakie to szczęście,że mnie osobiste dramaty zakulisowe producentów ominęły...mogłam dzięki temu obejrzeć film o człowieku,przejść z nim przez to piekło,poczuć coś czego poczuć nie byłoby mi dane, gdyby ta historia została inaczej opowiedziana. A że mnie ta podróż oderwała od rzeczywistości i zupełnie pochłonęła to dla mnie najlepszy dowód na to,że film jest po prostu dobry.
Uważam, ze złe oceny tego filmu to efekt kuli śnieżnej. B ładnie, ciekawie i niebanalnie nakręcony film, świetne kadry i muzyka. Choćby dla tego warto obejrzeć. Rozumiem, ze marketing mógł złe zareklamować ten film, ale było już pare takich filmów (pamietam choćby „antychrysta” Larsa von Tier, którego zareklamowano jako horror). W skrócie smucą mnie złe oceny „Blondynki”, to bardzo krzywdzące, bardzo ciekawy koncept fabularny oraz audio-wizualny. Zdjęcia zasługują wg mnie na szczególne wyróżnienie.
Hejtowanie Netflixa to dziś sport ogólnoświatowy. Kazdy mówi ze Netflix robi szmirowate filmy, ale gdy zaczyna się wymienia te dobre produkcje to okazuje się ze jest ich od groma.
Ponadto nie spodobało mi się łączenia twórcy z dziełem. Jeżeli nie zgadzam się z jednym z pink floydow który jest prorosyjski albo z kanye westem który jest mocno prawicowy, czy to oznacza ze ich dzieła trzeba skreślać i sa slabe? Ponowię - to nie fair
Panie Tomaszu! Wielkie, wieeeelkie dzięki, szczególnie za część Premium. Nie do wszystkich dotrze Pana przekaz, niektórzy powiedzą: "Nie masz poczucia humoru", "Więcej luzu!" (ile razy słyszałam TO od żartownisiów, bawiących się moim kosztem!), ale jeżeli nawet dotrze tylko do znikomego procenta ludzi nieświadomych, lecz wrażliwych, to już było warto. Dziękuję za Pana ODWAGĘ! Wielki szacun!
Panie Tomaszu wygląda Pan zjawiskowo w tej siwiznie,recenzja jak zawsze w punkt !!!! uwielbiam Monroe & Raczek forever & ever !!!!!!!!
Drogi Panie Tomaszu, obejrzałam ten film, jak zawsze zresztą to robię, bez żadnego wcześniejszego przygotowania (nigdy nie czytam i nie oglądam opisów dot. filmów przed ich obejrzeniem) i byłam zachwycona. Odebrałam go jak fikcję inspirowaną życiem autentycznej postaci, próbę oceny jak mogła się czuć i co myśleć. Nie raziły mnie sceny mówiącego płodu, ani nawiązanie do mee too (raczej uważam, że te drugie są bardzo potrzebne w świetle dzisiejszej wiedzy na temat budowania karier wielu aktorek i ich udręce z tym związanej). Przyjmuję Pana argumenty o pewnym dysonansie spowodowanym za pewne "zgniłym" kompromisem", ale jednak uważam ten film za bardzo dobry. Przede wszystkim, przyznam, że trochę uraziło mnie to, że nie znalazł Pan w nim nic pozytywnego, a ja jako miłośnik fotografii, uważam, że zdjęcia były przepiękne, szczególnie czarno-białe fragmenty. Sposób prowadzenia kamery i światło mnie urzekły.
Chcialam tylko powiedziec, ze wyglada Pan jak przystojny, madry I poprostu wspanialy mezczyzna a nie Swiety Mikolaj
Kocham Pana Panie Raczku ❤
Jestem zaskoczona niską oceną. Dla mnie, jak i dla wielu ludzi, z którymi rozmawiam film jest wybitny. Ten wizjonerski twór audio-wizualno-emocjonalny zapada w pamięci na bardzo długo. Film jest mroczny i niezwykle ambitny... Zaskakuje wręcz fakt, że jest on dostępny na Netflixie. Raz jeszcze warto dodać, że to wizja reżysera, a nie biopic... Co akurat według mnie było strzałem w dziesiątkę...
Dziękuje ! Bardzo czekałam na tę recenzje filmu. To było dla mnie niesamowite intelektualne przeżycie słychać Pana i to nie tylko na temat filmu, biografii Monroe, ale także na temat wrażliwości, empatii i tolerancji. Cudowny wykład na temat filmu i życia, ogromnie ważny - jak dla mnie, chłonęłam każde słowo.Wspaniały - dziękuje! To przyjemność słuchać mądrego Człowieka 💙
Jestem w trakcie, bo nie mogę tego bólu i cierpienia przyjąć na jeden raz, więc wrócę po obejrzeniu, bo jestem bardzo ciekawa Pańskiej opinii. 🤔
Ja tez musialam go podzielic bo łzy płynęły same
Ten film jest trochę jak dokument o Merlin, tyle że Merlin gra ktoś inny i robi to świetnie.Reszta to zlepek scen i obrazów bez ładu i składu.
5/10 to chyba trochę za nisko
Niektóre sceny całkowicie zbędne, na siłę dla kontrowersji. Jakby nie bylo, wg mnie, to jeden z lepszych filmów tego roku. Jest, przy jego okazji, o czym rozmawiać, chyba trochę o to chodziło.
Panie Tomaszu, ogladam pana od pradziejów (z wspanialym Kałużyńskim). Nie zawsze sie zgadzam w opiniach, ale podziwiam odwage, wiedze i błyskotliwość przekazu. 🤗
Dziękuję Panie Tomaszu, przepięknie pokazał mi Pan możliwość interpretacji tego filmu... Po obejrzeniu czułam przed sobą takie otwarte i niemożliwe do domknięcia drzwi, szukałam w sobie powodów tego "przeciągu". Pana spojrzenie pomogło mi to poukładać. Dziękuję!
Dobre, głębokie komentarze.
Pozdrowienia z Washington, DC.
Panie Tomaszu! Pan nie wygląda jak Święty Mikołaj. Pan wygląda bardzo elegancko i dystyngowanie. I jakby włosów Panu w tej białości przybyło bo w tych ciemnych to tak skromnie wyglądało. Niech Pan teraz nic nie zmienia wygląda Pan zdrowo i czerstwo , jest super!
Po 43 minutach filmu zaprzestałam oglądania. Pana recenzja wyjaśniła mi odczuwany niesmak , znużenie i rozczarowanie realizacją. Tu przychodzą na myśl dwa jak różne filmy o Dalidzie. Jeden z 2005 roku ze wspaniałą Sabriną Ferilli , która jest wyobrażeniem piosenkarki i jej emocji , przeżyć , radości i dramatów. I drugi film" Dalida skazana na miłość " gdzie zadbano o fizyczne podobieństwo do postaci a zapomniano o duszy i sercu.
Problem w tym, że Marylin nie była świadoma. Nie wiedziała kim jest. Nie przeszła psychoterapii, dlatego nie potrafiła wyznaczac granic.
Nieprzepracowane traumy zamienily się w depresję. Depresja byla tlumiona uzywkami. Bez fachowej psychologicznej pomocy taka osoba jest skazana na śmierć.
Wg mnie film bardzo dobry, ale jego ocena chyba bardzo mocno zależy od nastawienia oglądającego co chce obejrzeć. Film jest bardzo mocny i porusza kilka ciekawych tematów, ciekawe jest też oburzenie krytyków i nie tylko że wyszło takie soft porno a z drugiej strony te same osoby zachwycają się Dahmerem czyli historią o gościu który wierci swoim ofiarom dziury w głowie... I tutaj nam to nie przeszkadza a porno już przeszkadza ciekawe... Wracając do Blondynki. Koncepcyjnie bardzo fajnie, zdjęcia super, nawiązania do "rzeczywistości" tez bardzo fajne. Rola matki Normy Jean fenomenalna :)
Mnie nie przeszkadza „soft porno” i w recenzji nie było na ten temat ani słowa 🤗
@@TomaszRaczek wiem, nawiązuje do innych recenzji które mocno byly oburzone takim przedstawieniem tematu. Szanuje Pana ocene i rozumiem podejscie do filmu.
Witam Panie Tomaszu...bardzo dobra recenzja, czytam właśnie tę książkę 💪 Nie ukrywam, że najbardziej interesował mnie wątek dotyczący MM z Marlonem BRANDO, którego uwielbiam! Był jest chyba najlepszym przyjacielem, był jej pokrewną duszą, zawsze mogła na Niego liczyć.... dzwoniła do Marlona, kiedy było Jej źle, czasem w środku nocy, rozmawiali godzinami...Marlon był jedynym mężczyzną, którego nr telefonu zapamiętała do końca życia, wszystkie inne numery uleciały jej z głowy, nawet swojego nr-u nie pamiętała, Marlona zapamiętała 💪 To jedno... chciała Go kochać, podobał Jej się jako facet najbardziej, bardzo Ją rajcowal, ale o miłości nie mogło być mowy😥 Mówiła o Nim " mój Carlo"😀 Dlaczego nie ma tego wątku w filmie? Marilyn marzyła o zagraniu w filmie z Marlonem-ale jak sama powiedziała: nigdy nie zagrałam z Marlonem, On był tak potężnym aktorem, że pękłabym przy nim jak zapsuta lalka " 😪 Marlon wymógł na Niej obietnicę dotycząca jej śmierci: " Jeśli kiedykolwiek pomyślisz o odejściu w nieznane, zadzwoń natychmiast, ja zrobię to samo", " mam nadzieję, że jeśli uda się któremuś z nas, to będziesz to ty...twój przyjaciel Carlo"❤️❤️🔥
Mi trudno bylo ogladac jak przedstawiono matke Marilyn. Dlatego jezeli, ktos wierzy w ta wersje z filmu to prosze przeczytajcie ten komentarz. Gladys zostala wydana za maz za doroslego chlopa jako nastolatka, miala z nim dwoje dzieci i on znecal sie nad nia tak bardzo, ze pomimo iz w tamtych czasach dzieci zawsze byly wlasnoscia ojca to sad dal jej Gladys. Wtedy jej byly maz porwal dzieci. Gladys nie byla w stanie ich odzyskac ani znalezc, z nikad pomocy. Kiedy miala Marilyn to dwoila sie i troila by mogly sie utrzymac i mogla ja zatrzymac. I teraz najwazniejszy punkt. Gladys nie poszla do psychiatryka bo atakowala Marilyn. Poszla do szpitala bo dowiedziala sie, ze jej zaginiony syn nie zyje i tego samego dnia dowiedziala sie, ze jej ukochany dziadek popelnil samobojstwo. Lezala wiec na podlodze placzac, krzyczac i walac piesciami o ziemie. Dlatego ja zabrali. Prawdopodobnie nie miala schizofrenii tylko zle ja zdiagnozowali. Poza tym wydarzeniem i kolejnymi dwoma wizytami spowodowanymi duza trauma zyla i pracowala normalnie i bawila wnuki. Nie byla zadnym szalonym potworem.
Kiedys Rita Hayworth powiedziala, o swoich zwiazkach ze problem polega na tym iz mezczyzni ida do lozka z Gilda a budza sie z Rita.
Witam panie Tomaszu, fakt film jest tylko wizja reżysera, jego interpretacją tematu itp. po to chodzimy do kina by poznać tę stronę opowieści, jedna udana inna nie. Teatr jednak daje wg mnie większe.doznania w temacie branym na ,,warsztat" przez reżysera, bo nie zawsze jest taka że jaki reżyser taki film, czy przedstawienie sztuki.
Dziękuję za recenzję.
Dla mnie dużym problemem filmu jest to, że trochę sam nie wie czym chce być. Z jednej strony trochę udaje biografię MM, z drugiej tę fantazję na jej temat a z trzeciej stara się być czymś w rodzaju opowieści o jej psychice. I to wszystko wrzucone do jednego gara staje się nieprzyjemne do oglądania. I jednocześnie w jakiś sposób tworzy się w tym filmie taki dziwny chaos. Mam wrażenie, że przez to i bohaterów on mnie nie poruszył. To jest smutna historia o życiu bardzo zagubionej kobiety, a ja irytowałam się na to jak film jest nakręcony a nie współczułam czy nie kibicowałam bohaterce, bo dla mnie ona była tak samo nijaka jak reszta ludzi dookoła. Tam nie było kogo lubić, kogo nienawidzić tam wszyscy byli ... no byli, i tyle.
Kurcze nie zgadzam się z Pana opinią. Chyba za niska jest Pana ocena. Aczkolwiek nie podoba mi się, że film tak odbiega od prawdy. Ale bardzo dziękuję za opinię. Opowiedzenie tła filmu jest bardzo ciekawie.
Niezapoznana nigdy wcześniej z historą MM, bez żadnych oczekiwań w stosunku do filmu, obejrzałam go i tuż po seansie uznałam za świetny, głównie dlatego, że pokazywał to zozdarcie Normy, jej pragnienia o założeniu rodziny, o zerwaniu z samotnością, o robieniu rzeczy ambitnych. Z drugiej strony pokazywał to nieszczęsne wykorzystywanie jej przez branże, to bycie więźniem własnego wizerunku. Miałam wrażenie, że ktoś wymyślił jej życie, a ona nie miała w nim żadnej niemal swobody decyzji. Dodatkowo podobały mi się kadry, czasami odjechane i ciekawe, rozmyte, karykaturalne, a jednak utrzymane w spójnej esetetycznej ramie. W obliczu tych zachwytów nie zwracałam uwagi na przytoczone w Pana recenzji nie do końca udane elementy. Uwielbiam w Pana recenzjach to, że mogę nabrać nowej perspektywy i poznać spojrzenie człowieka z wiedzą filmową, z takim wielowątkowym, wielokontekstowym spojrzeniem, przez co jestem bardziej świadomym odbiorcą kultury.
Panie Tomasz czekałem na tą recenzję. Oglądając ten film ciągle miałem w myślach cytat z Pana Zygmunta Kaużyńskiego: film to fikcja, która ma opowiedzieć jakąś prawdę o życiu. Uznaję, że "Blondynka" właściwie w całości jest fikcją (która bazuje na pewnej prawdziwej historii) i coś nam mówi. Marilyn jest tu figurą symboliczną, tak naprawdę postać grana przez Ane de Armas to personifikacja dramatu tych słabszych, którzy zostali postawieni przed drapieżnikami Hollywood'u (a szerzej może i ogólnie w życiu), jej twarz to twarze skrzywdzonych przez filmowy przemysł - z tej perspektywy to nie tylko fikcja, to nie tylko symbol ale również mocne oskarżenie również do nas widzów, którzy bezrefleksyjnie kupujemy dane dzieło kompletnie nie zastanawiając się czy aby nie dotujemy czyichś tragedii. Podobnym filmem jest Broad Peak, który nie jest biografią Berbeki, nie ilustruje jego życia, ale w za pomocą jednej historii opowiada a ludziach, którzy dla jakiegoś celu, z powodu ślepej determinacji i dla idee fixe są w stanie położyć na szali wszystko co mają. Myślę, że do tych filmów należy podejść tak jak do "Pan T" a więc w "Blondynce" mamy "Panią M." w "Broad Peak" jest zatem postać "Pana B." i tak naprawdę te trzy filmy mają wspólny rdzeń: otóż mówią o ludziach, którzy ze względu na swoją wrażliwość nie pasują do otaczającej ich rzeczywistości, wrażliwość ta jest tak silna że dotkliwie ich rani. "Pan T" jest tu dla mnie filmem szczególnym i bliskim, o którym chętnie bym wymienił myśli z kimś tak wybitnym jak Pan. Pozdrawiam i życzę niezłomności w ten ciężki dla Pana okres a i szerzej w pańskiej działalności i życiu w ogóle.
Dziękuję za kolejną recenzję jak zawsze w punkt. Ciekawa jestem Pana opini na temat polskiego miniserialu " Gang zielonej rękawiczki ". Bardzo mi było miło zobaczyć na ekranie wspaniałych dawno nie oglądanych aktorów.
Hahaha, Panie Tomku, Ten Mikołaj wcale nie jest katolicki. On jest komercyjno konsumpcyjny. Pan, jako Buddysta, znakomicie '' nadaje się '' na tego prawdziwego Świętego..... Może być Mikołaj. Co do recenzji, pełna zgoda. Dziękuję. 💟
Uwielbiam!!! Piszę z profilu męża...Jest Pan od lat moją Muzą....Z wielką wiedzą, elokwencją itp...i jeszcze te naczynia miedziane... Ściskam:)))
. Najciekawszym fragmentem recenzji Tomasza Raczka jest część Premium, szczególnie końcowa jej sentencja, która odzwierciedla prawdę tego filmu. Mnie się ten film bardzo podobal
a propos komików , pamietam wywiad z Bohdanem Lazuka w czasach jego popularności , mówił ze jak idzie rano po pieczywo i mówi Dzień dobry , to pani sprzedawczyni wybucha śmiechem
Uważam że. Ana de armas nie da się porownac, jako gwiazda do Monroe. W czasach Marylin KAŻDY wiedział kim ona była.
A dziś... Ja interesuje się filmem, sporo ogladam a to nazwisko uslyszalam pierwszy raz... Tylko dlatego że nie lubię "bondów "?
Nie dałem rady obejrzeć tego filmu do końca. Wytrzymałem 20 minut. Sceny pomieszane, nie trzymające się przysłowiowej kupy.... Po 20 minutach dalej nie wiedziałem o co w nim chodzi i niech tak zostanie....
Dziękuję za ocenę ,film z ciekawości zobaczę .Uważam że w siwych włosach wygląda Pan bardzo korzystnie ,nie jak Mikołaj ale jak interesujący intelektualista ,którym faktycznie Pan jest.
Kiedy słuchałam części "Premium", to aż zamarłam. Żal, że tak niewielu cokolwiek z tego pojmie. Czuję dla Pana wielki szacunek.
❤❤❤❤❤❤
Dobry materiał jak zawsze !!!! Love Marylin Monroe forever& ever❤❤❤❤
Arthur Miller jest w filmie wymieniony z imienia i nazwiska w chwili ogłoszenia zaręczyn z Marylin.
Pierwszy raz nie zgodzę się z Panem. Obejrzałam film z wiedzą przekazaną od Pana, czym on tak naprawdę jest i jestem usatysfakcjonowana. Dodatkowo został pięknie przedstawiony od strony wizualnej.
Nie miałam również poczucia, że wciska się nam protest antyaborcyjny. Nie rozumiem dlaczego uznał Pan, że Adrien Brody nie podołał. Ja mu uwierzyłam.
Obejrzałam film, gdy tylko się pokazał. Bardzo mi się podoba jako artystyczny przekaz. Odczułam moment znużenia, który jednak szybko minął. Wspaniał gra Any de Armas. Pozdrawiam Pana, uwielbiałam Perły z lamusa.
zrezygnowałam z oglądania tego filmu po pierwszym odcinku , psuł mi wspomnienia o MM z jej filmów
a to serial jest ??? :)
Dlaczego wszyscy zapominają, że to nie jest film biograficzny, ale konfabulacja i wariacja nt. życia Monroe oparta na (genialnej) prozie Joyce Carol Oates...?
Ponieważ większość ludzi ceni dychotomię i zerojedynkowe odpowiedzi. Zazwyczaj nie są w stanie ogarniać beletrystycznego chaosu, który moim zdaniem w Blondynce został przedstawiony w sposób przynajmniej intrygujący.
To samo miałam napisać. A tak a propos J.C Oates: czekam aż wreszcie otrzyma Nobla.
@@dorotastrebejko5235 o rany, ja też! Od lat😊
ależ cały wstęp był właśnie o tym. a czy jeśli ktoś puszcza w świat swoje fantazje o czyimś życiu to nie można się do tego odnieść?
@@thunderstorm6896 Ten film jest adaptacją, dosyć wierną, książki pt." Blondynka". Można raczej odnosić się do przeniesienia powieści na film. W książce nie pada ani razu nazwisko Monroe.
Bardzo czekałam na pana recenzje🖤
No ciekawa😮 jestem oj ciekawa recenzji … 3/4 obejrzane ale się zmuszam i czekam na koniec / coś czuje ze po rerenzji nawet tej 1/4 nie dam już rady .
Podzielam. Na Netflix nie dałabym rady. A że już się wybrałam do kina, to wysiedziałam. Ale pokusa była zeby porzucić i wyjść. Nawet muzyka mnie drażniła 😞
@@aniapawelec7842 No ja to sobie na odcinki podzieliłam co partner (rzy) / mąż to inny odcinek bo inaczej nie da rady …nawet mój mąż stwierdził - no ile jeszcze razy pokażą i z ilu ujęć podmuch subweya- słynna scena ale ile razy był już ten kotlet ogrzewany tak samo .
O, czekałam na Pana recenzję.
Ja nie dalam rady i wylaczylam po 15 minutach. Aktorka mnie drazni, nie ma nic wspolnego z Marylin
ten film to ekranizacja książki Carol Joyce Oates.
fajnie zobaczyc pana po latach. Mieszkam za granica juz prawie 30 lat i nigdy nie mialam tutaj polskiej tv. Recenzja filmu swietna. Obejrzalam sobie tez jeden odcinek Perel z lamusa, zeby przypomniec sobie dlaczego troche sie z pana podsmiewalam ze znajomymi. Chodzilo o pana reakcje na dosyc ekscentryczne zachowanie Zygmunta Kaluzynskiego. Pozdrawiam 🙂
Całkowicie podzielam pański punkt widzenia, Panie Tomku.
Zarówno w ocenie filmu, jak i w kwestii Świętego Mikołaja.
Nic dodać, nic ująć.
Ślę moc serdeczności, A. Ż. 🙋
Okropny film! Mam wrażenie, ze film został zrobiony po to aby obedrzec MM pośmiertnie ze sławy/ubran/ honour/Aby Ja osmieszyc i nadac stygme wariatki /uzaleznionej/ zagubionej/słabej psychicznie/ wykorzystywanej przez wszystkich…very disturbing movie!
Myśle ze Ana fajnie zagrała role -beznadziejna i jakże krzywdząca dla Marylin Monroe.
a co sie musiło dziać w głowie Robina Williamsa ? dzięki za recenzje, ogladamy
Dzień dobry panie Tomaszu bardzo czekałam na tą recenzję ponieważ bardzo śledzę życie przeczytałam wiele książek właśnie o Marilyn Monroe i byłam ciekawa w jaki sposób tym razem będzie ona pokazana film jako film tak jak pan mówi dla mnie słaby Natomiast ciekawe podejście znowu do życia i zmagań w tym życiu Marilyn Monroe
Dziękuję za mocno wyczekiwaną recenzję😊 obejrzałam przedwczoraj, z mieszanymi uczuciami. Teraz upewniłam się, dlaczego takie były👍
Ja tego nie mogłem oglądać poza pierwszymi 30-40 min. To jest problem platform screeningowych: za dużo pieniędzy i marketingu w produkcjach. A co do Amy de Armas to się absolutnie zgadzam. Aktorka z naturalnym, niesamowitym "presence" została zapakowana w peruki, charakteryzacje etc i reżyser ja prowadził "przeciw" samej sobie....= Gniot Netfilxa
Zgadzam się👌
Ja pierwsze, co pomyślałam, to to, że Pan wyprzystojniał. Mikołaj kojarzy się wszystkim, siłą rzeczy. Chyba dlatego, że tak bardzo rzadko widuje się mężczyzn z białymi włosami. Nikt inny nie przychodzi na myśl. Fajnie, gdyby to było powszechne, bo bardzo dobrze wygląda. Miło się patrzy :)
Dziękuję za wzruszającą część premium! I za recenzję, która zachęca mnie do przeczytania książki;)
Właśnie dzięki zagadnieniu z części premium, dla mnie film „Blondynka” jest lepszy niż 5/10. Film stara się przekazać to poczucie bycia nierozumianym, bezsilnym i zagubionym - wywołuje emocje (podobne? Jakby?) które mogła czuć Norma. Dla mnie to dużo
Święty Mikołaj jako dawca prezentów jest ponad-religijny, proszę spać spokojnie panie Tomaszu :)
Analogia z losem MM nie potraktowana lekko mogła by zniesmaczyć. Więc może warto lżej przyjmować takie oferty gwiazdkowe? Niech buddyzm nie zabiera dzieciom radości ;)
W każdym razie oferty np. wystąpienia w reklamie KFC odrzucać już bym zupełnie nie postulował! :)
W latach kiedy zyla Merlin Monroe kobiety byly tak traktowane, ze nie pomoglyby sie przeciwstawiania, wtedy by jej niewylansowano
Jestem zdruzgotana tym filmem MM pokazana jest od najgorszej strony jestem zniesmaczona.
"NO BO TO NIE O TO CHODZI" - sorry, wrzucam komentarz po obejrzeniu dopiero 11 minut, ale bardzo mi sie podoba jak Tomek zwraca uwage, ze o wiele cenniejsze w filmie jest przekazanie pewnej prawdy o zyciu/swiecie, nawet znieksztalconej terazaniejszoscia, ale zrobienie tego wiarygodnie i gleboko... POMIMO faktow, pomimo niepodobienstw fizycznych. A pudrowanie Any de Armas, nalozenie jej maski, odebralo jej ta mozliwosc zagrania czegos prawdziwego. Jaki to ciekawy paradoks kina.
Panie Tomku nareszcie. szkoda, ze Marylin czy też jakaś fantazja o niej została pokazana tak przedmiotowo. Andrew Dominik był świetny w pokazywaniu Nicka Cave. tutaj mam wrażenie zabrakło życzliwego spojrzenia na osobę, którą się przedstawia.
Mnie nie tyle oczarował ten film, bo życie MM pokazane było jako koszmar na jawie, a potem już w pol narkotykowym śnie. Zdecydowanie mogę powiedzieć, że film ten wbił mnie w fotel. Obejrzałam go chyba na wdechu.. po czym przeżyłam emocjonalny crash.
Niesamowita jest scena, w której Norma nie chce już być MM, ma dość udawania słodkiej infantylnej blondynki, bo właśnie straciła dziecko. Jednak jest pod ogromną presja. Musi się znów w nią wcielić, musi dokończyć film jako MM, bo nikogo nie interesuje Norma G i to jak się czuje. Chcą tylko Marylin. A Norma chce wrócić do domu, bo jest w depresji i żałobie. W jej domu pojawia się charakteryzator I obiecuje Normie, ze zaraz na powrót wyczaruje MM. Moment w którym Norma patrzy w lustro zrozpaczona I prosi MM "choć ze mną" jest dla mnie kwintesencja jej życia i dokładnie pokazuje to, o czym mowa była w premium. A potem to wolanie MM przez wyjące męskie głosy i tłum fotoreporterów. Twarze powykrzywiane jak w kakarykaturze.. głodne jej każdego ruchu I słowa. Jak w jakimś rytualnym seksualnym obłędzie. Zmiażdżyło mnie to.. (trochę skojarzyło z Diana).
Nie miałam żadnych oczekiwań wobec tego filmu, w sensie, ze nie spodziewałam się kolejnej biografii MM, która dość dobrze znam. Ale to, że znam biografie MM, wcale nie oznacza tego, że wiem kim była Norma G. A ten film myślę, że był właśnie o niej.
Cudowne Premium❤️
Oglądam ten kanał od kilku miesięcy. Myślałam, że Pan celowo farbuje włosy i brodę na taki biały kolor, bo jest bardziej stylowy. Mnie podoba się Pan bardziej niż we wcześniejszych szarych, dopiero siwiejących :)
❤❤
Dziękuję
A mi się podobał. Fakt czasem skupiono się na pewnych wątkach za mocno q na innych wcale. Ale film był inny niż wszystkie filmy o Merlyn. Ale charakteryzacja jak dla mnie zrobila furore za mało Merly w tym filmi tak naprawdę jak mi brakowało książki w jej rękach.
Bardzo dobry jest Pana nowy wizerunek. Wygląda Pan świetnie. Nie mam i nie miałam skojarzeń ze Św. Mikołajem.